Rok 2011 musi zrobić jeszcze kilka małych kroczków aby przejść już do historii. A gdy coś się kończy, nadchodzi wtedy czas podsumowań. I do takiego podsumowania, tego kończącego się roku, pragnę was zaprosić. A mowa oczywiście o piłkarskim podsumowaniu roku w wykonaniu Milanu.

OSIĄGNIĘCIE CELU

Tak. To na pewno jest wymierna zmiana, która poróżniła ten rok od poprzednich. Wszyscy w klubie stwierdzili, że nadszedł najwyższy czas, aby przerwać hegemonię panującego od sześciu lat (przynajmniej na papierze) Interu. Rossoneri upokorzyli w derbach rywala zza miedzy 3:0 i niedługo potem przypieczętowali wyczekiwane od 2004 roku Scudetto. Dominacja Milanu na Półwyspie Apenińskim stała się faktem.

MILAN ALLEGRIEGO, CZYLI MILAN DYNAMICZNY

Czy można powiedzieć, że w Milanie widać już rękę trenera Allegriego? Wydaje mi się, że tak. Kiedy oglądało się czerwono-czarnych w poprzednich sezonach, drużyna grała bardzo czytelną i wolną piłkę. Może za wyjątkiem kilku dobrych meczów. Od momentu, gdy drużynę przejął Max Allegri widzieliśmy stopniowo, w którym kierunku zamierza iść nowy trener. Przed obecnym sezonem pożegnaliśmy Andreę Pirlo. Dla wielu wydawało się, że Milan na tym bardzo ucierpi. I choć zapewne znajdzie się spora grupa, która dalej tak sądzi, to ja uważam, że Rossoneri tym ruchem nie stracili aż tak dużo. Może tyle, że zyskał Juventus, no i sam Andrea, który odbudował swoją formę. Ale wizja Allegriego była inna. Wymarzył on sobie „wybiegany” środek pola. Do klubu dołączyli tacy zawodnicy jak van Bommel, Nocerino czy Aquillani. A do tego wszystkiego Milan zyskał coś, czego regularnie brakowało wcześniej: element zaskoczenia. Rossoneri potrafią błyskawicznie przyspieszyć akcję i nie brakuje im pomysłu na rozegranie danej piłki. Na pewno przydatnym elementem było przyjście takich zawodników jak Cassano, Robinho czy…

…BOATENG

Naprawdę nie wiem, jak taki zawodnik mógł „uchować się” w przeciętnym Portsmouth. Piłkarz ten miał duży wpływ na grę Milanu w tym roku. Jego zalety można by wymieniać w nieskończoność: dobre warunki fizyczne, świetna szybkość, przegląd pola, drybling. No i przede wszystkim te dwie „armaty”, które mogłyby skruszyć chyba nawet Mur Chiński. Jestem pewien, że jeśli Prince będzie rósł w siłę tak, jak do tej pory, Milan będzie miał w tej osobie wielkiego lidera. W tym miejscu należy wyróżnić jeszcze jednego zawodnika, który rozwija się w znakomitym tempie: Ignazio Abate. Jego gra „do przodu” zawsze była na wysokim poziomie, ale teraz, kiedy popracował nad defensywą, dzięki swojej szybkości stał się wyśmienitym obrońcą, często nie do przejścia

BERLUSCONI ODDAJE PAŁECZKĘ DZIECIOM – CZYLI KONIEC Z WIELKIM MILANEM

Nawet takie głosy zaczęły pojawiać się w kuluarach piłkarskiego świata, kiedy sezon po sezonie Milan nie dokonywał znaczących wzmocnień. Słychać było głosy, iż dzieci Silvio coraz bardziej dochodzą do władzy w klubie, ale nie zamierzają inwestować w niego tyle co ich ojciec. W tym roku zarząd klubu zamknął usta wszystkim krytykom. Udane mercato przede wszystkim zimowe, ale także i letnie sprawiło, że czerwono-czarni zyskali bardzo silny i szeroki skład. Teraz, gdy w drugiej połowie meczu przychodzi czas na zmiany, na boisko wchodzi, inna lecz równie silna jakość. Konkurencyjność na każdej pozycji to na pewno dobry prognostyk na przyszłość.

PUENTA

Można śmiało powiedzieć, że my, kibice Milanu, mamy za sobą w końcu udany rok uświetniony sukcesem. Korona króla powróciła we właściwe ręce. Zarząd klubu postarał się abyśmy nawet my, Polacy nie mieli za bardzo na co narzekać. Życzę wszystkim aby w następny rok był jeszcze bardziej obfity w pozytywne emocje, a przede wszystkim liczne trofea, których dostarczy nam nasza drużyna!

AUTOR: Paweł Marcinkowski [Wafel]