Odejście Alexandre Pato z San Siro jest jak tajemnica poliszynela. Nikt o tym głośno nie mówi, ale każdy fan calcio, czy też ogólnie piłki nożnej, wie, iż taka możliwośc istnieje. Dla każdego kibica Milanu był to temat tabu, lecz biorąc pod uwagę obecną formę Brazylijczyka, kwestia jego odejścia pojawia się coraz częściej. Z jednej strony byłaby to wielka strata, nie tylko dla klubu, ale także dla Serie A, która co roku pozbywa się utalentowanych graczy na rzecz innych lig europejskich, lecz patrząc na fakty, transfer Pato mógłby się nawet opłacić.

To już piąty sezon, który "Kaczor" spędza w Mediolanie. Z początku zapowiadany na przyszłą gwiazdę, teraz częściej bywa w szpitalu, niż na boisku. Chrapkę na brazylijskiego napastnika ma wiele klubów w Europie, lecz do tej pory Milan skutecznie blokował wszelkie negocjacje, co nie wywoływało protestów samego piłkarza. Ostatnio jednak pojawiła się oferta z PSG, która została bardzo poważnie potraktowana przez włodarzy rossonerich.

Odejście Pato uzależnione było od ewentualnego przybycia na San Siro Carlosa Teveza. Aktualnie transfer argentyńskiego pitbulla utknął w martwym punkcie, co spowodowało zerwanie negocjacji z obrzydliwie bogatymi katarskimi właścicielami francuskiego klubu. Dla Pato oznacza to kolejne 6 miesięcy próby, podczas której musi udowodnić, iż jest godzien noszenia czerwono-czarnego trykotu z numerem "7".

Jeszcze kilka sezonów temu, nie było takiego tematu jak exodus Alexandre Pato. Sam zawodnik wielokrotnie podkreślał swoje przywiązanie do barw klubowych, a oferty z innych europejskich gigantów nie robiły na nim najmniejszego wrażenia. Niestety, nieustanne kontuzje (obecnie Brazylijczyk znów wypadł z gry na okres 3-4 tygodni) nie pozwoliły następcy Szewczenki na pełne rozwinięcie skrzydeł. Kto oglądał ostatnie derby Mediolanu, doskonale wie o czym mówię. Każdym występem, Pato udowadnia, że nie jest w stanie pomóc Milanowi w obronie scudetto.

Skoro oczekiwania kibiców i zarządu, Pato przerastają, to czy nie lepiej byłoby się go pozbyć, kupując w jego miejsce nawet dwóch lub trzech piłkarzy? Jak pokazała przeszłość i transfer Kaki do Realu Madryt, takie rozwiązanie mogłoby wyjść klubowi na dobre. Kaka również wydawał się Milanowi niezbędny, lecz po jego odejściu wielu kibiców nie odczuwa jego braku, sam zaś zawodnik zdecydowanie cofnął się w rozwoju, co udowadnia kolejnymi kiepskimi występami w barwach "Królewskich".

Podsumowując: Alexandre Pato miał być numerem jeden w ataku Milanu, obecnie śmiem twierdzić, że jest nawet numerem 3 (gdyby nie kontuzja Cassano, dostałby ode mnie miejsce czwarte). Nawet słynny MilanLab nie jest w stanie zmniejszyć podatności na kontuzje tego zawodnika, co było, paradoksalnie, powodem powstania tego kompleksu po zerwaniu więzadeł krzyżowych u Fernando Redondo w 2002 roku ( były argentyński piłkarz nie grał przez 2 sezony, a dobrze nie grał już nigdy ). W takim razie, czy nie lepiej byłoby zarobić na odejściu Pato jak najwięcej, tak jak to było w przypadku Kaki? Ocenę tego pozostawiam czytelnikom.