Dwa gole stracone z Cremonese, dwa z Pisą, dwa z Parmą. To zbyt wiele dla każdego trenera, a dla Maxa Allegriego to wręcz niewyobrażalne. Trener jego pokroju w meczach przeciwko małym drużynom ledwo pozwalałby na dwa strzały, nie mówiąc już o dwóch golach i 4–5 czystych okazjach, jak w tym wieczorze w Parmie. Parma – Milan w defensywie to był koszmar, kolaż błędów, z Milanem długo zdominowanym (podobnie jak w meczach z Atalantą i Romą). Zła, powtarzająca się tendencja. Nasuwa się pytanie: dlaczego Milan ma takie problemy z małymi drużynami?

To były trzy różne mecze. Ten z Cremonese był nietypowy, inauguracyjny w sezonie. Z Pisą: nudny, z jednym golem straconym z akcji i długimi minutami gry na pół gwizdka, jakby zwycięstwo było prawem. Z kolei pojedynek Parma – Milan miał w sobie odrobinę szaleństwa i jeszcze nigdy w tym sezonie Milan nie pozwolił rywalowi na tyle okazji. Allegri daje pewien klucz: "Z Pisą trzeba było zamknąć mecz i tego nie zrobiliśm. Tutaj, w drugiej połowie, wiedzieliśmy, że oni ruszą do przodu, ale nie wytrzymaliśmy naporu. Musimy być spokojniejsi i bardziej opanowani". Wspólny mianownik, jeśli istnieje, tkwi w głowie: Milan przeciwko silnym drużynom potrafi utrzymać koncentrację przez 90 minut, natomiast przeciwko słabszym często się rozluźnia, lekceważy przeciwnika i nie rozpoznaje momentów meczu.

Mecz z Parmą zostawił pewną wątpliwość: a może Milan jest po prostu zmęczony? Fofana był mniej reaktywny niż zwykle, Modrić grał w kratkę – dobre i słabe momenty. Allegri powiedział: "Nie zrozumieliśmy, że trzeba było powalczyć przez 15 minut". A może po prostu zabrakło sił, żeby to zrobić.

W tych trudnościach widać też błędy indywidualne. Pervis Estupiñán wypadł gorzej niż pozostali. Milan tracił okazje na różne sposoby, ale Estupiñán przegrał pojedynek z Britschgim przy golu na 2:1 i generalnie nie rozegrał dobrego spotkania. Allegri go bronił ("Uratował też jednego gola"), ale dało się wyczuć odrobinę tęsknoty za Bartesaghim. A jeśli w derbach zagrałby młodszy z nich?

Inne epizody: Youssouf Fofana przy golu Enrico Del Prato miał chwilowy "blackout", Cutrone zaskoczył obronę przy pierwszej okazji drugiej połowy (De Winter nie zajął dobrej pozycji?), a Del Prato – zanim strzelił gola – już wcześniej główkował w sytuacji, gdy obrona Milanu stała jak zamurowana.

I co teraz? Allegri ma dwa tygodnie na przemyślenia, a nie na trenowanie. Wielu kadrowiczów wyjedzie i wróci dopiero trzy–cztery dni przed derbami. Jak zwykle w takich sytuacjach, nie będzie czasu na próby, trzeba będzie oprzeć się na tym, co już wypracowano. Milan ma pozytywne wspomnienia, do których może się odwołać: zero goli straconych z Romą, zero z Juventusem, tylko jeden (z rzutu karnego) z Napoli. Przeciwko silnym drużynom jest bardziej wiarygodny. Wystarczy wrócić do dawnych nawyków.