Milan marnuje, Parma (i Napoli) są wdzięczne. Mecz na Stadio Ennio Tardini przeciwko drużynie Carlosa Cuesty to dla Massimiliano Allegriego jeden z tych, po których pozostaje ogromny żal i nawet gdyby przyszło zwycięstwo, nie zabrakłoby ostrych reprymend dla jego piłkarzy za spotkanie, w którym potrzebne było "coś więcej", czego jednak zabrakło Rossonerim. Film, który w tym sezonie widzieliśmy już wiele razy, zwłaszcza przeciwko słabszym rywalom. Kolejne dwa punkty stracone po drodze przez Milan, które na koniec rozgrywek mogą mieć niemałe znaczenie.

Milan wydaje się mieć swoistą "alergię na małych", bo gdy przychodzą ważne wieczory, jak w starciu z Romą, mimo trudności drużyna potrafi się obudzić, zapalić i zwyciężyć. Natomiast w tych "mniej istotnych" spotkaniach pozwala rywalom urosnąć. Przypadek czy problem z nastawieniem? Na te pytania Massimiliano Allegri będzie musiał znaleźć odpowiedź podczas najbliższej przerwy, zanim 23 listopada jego drużyna wróci na boisko w derbach z Interem – meczu, który otworzy dla Rossonerich "ogień" trzech trudnych spotkań (Inter i dwukrotnie Lazio – w Serie A i Pucharze Włoch), zanim nadejdzie Superpuchar Włoch w Arabii. To moment, który choć jeszcze daleko od kluczowej części sezonu, może okazać się decydujący dla losów Milanu, który musi zmienić kurs, jeśli chce mierzyć wysoko.

Trzeba powiedzieć jasno: w starciu z Parmą Milan stracił dwa punkty. Drużyna Allegriego zaczęła mocno i szybko wyszła na prowadzenie dwoma golami. Ale mecze trwają 90 minut i trzeba oddać zasługi podopiecznym Cuesty, którzy nie odpuścili ani na chwilę, potrafili wykorzystać błędy Rossonerich i wywalczyli punkt, który po zaledwie 25 minutach gry wydawał się czystą iluzją. Inne podejście, inna chęć, inny rezultat. Z jednej strony Parma potrafiła znaleźć właściwy moment, by wykorzystać ogólny spadek koncentracji przeciwnika. Z drugiej, jak sam Allegri podkreślił po meczu, jego zespół nie potrafił "bić się, gdy trzeba było walczyć". Zabrakło determinacji; pojawiła się lekkomyślność drużyny, która czuła, że ma mecz pod kontrolą, a przez kilka stałych fragmentów wszystko wymknęło się z rąk.

Dlatego dla Milanu mecze z Cremonese, Pisą i Parmą to teraz powód do żalu i podczas przerwy Allegri będzie musiał znaleźć sposób, by trafić w czuły punkt w szatni Rossonerich, by nadać sezonowi inny kierunek niż dotychczas. Mówienie dziś o celach wyższych niż czwarte miejsce wydaje się jednak czystą utopią dla drużyny, która co prawda wygrywa bezpośrednie starcia z silnymi rywalami, ale w spotkaniach mniejszej wagi, kompletnie się gubi. A takich meczów, patrząc na terminarz, jest więcej i stracone w nich punkty mogą na końcu ważyć bardzo dużo.