Alex Jiménez, były piłkarz Milanu, wykupiony definitywnie przez Bournemouth, udzielił wywiadu dla GianlucaDiMarzio.com. 20-letni Hiszpan rozpoczął rozmowę słowami: "Dla mnie gra w Premier League to spełnienie marzeń. Jestem szczęśliwy z obecnego momentu. To prawda, Premier League jest bardziej fizyczna niż Serie A i La Liga, ale czuję się tutaj bardzo dobrze. Moją główną cechą jest szybkość i to jest odpowiednie środowisko, by ją pokazać".

Po Realu i Milanie, czas na Bournemouth...
"Dorastałem w dwóch najważniejszych klubach świata. Tutaj w Bournemouth żyje się spokojniej, jest mniejsza presja. Kibice są zawsze po naszej stronie: w dobrych i złych chwilach. Z Andonim Iraolą (menadżer Wisienek) mam świetne relacje, bardzo się cieszę, że mam takiego przewodnika i mam nadzieję, że zostanę z nim na długo".

Gdybyś miał wybrać jedno słowo, które dedykowałbyś Milanowi?
"Dziękuję. Dziękuję, ponieważ to klub, który wprowadził mnie do pierwszej drużyny, który kochałem i który kocham. Czułem się w Milanie bardzo dobrze: nie chciałem odchodzić. Ale gdy sezon się rozpoczął, zrozumiałem, że nie będę odgrywał głównej roli: było kilka sytuacji, które mi się nie podobały".

Jakie?
"Nie dano mi odpowiedzialności, na którą, jak sądziłem, zasługiwałem, powinni byli bardziej we mnie wierzyć. Podam przykład. Na początku sezonu poprosiłem o koszulkę z numerem 2: zależało mi na niej ze względu na tradycję wielkich bocznych obrońców. Odpowiedzieli mi »nie«: mówili, że nie jestem gotowy, że jestem zbyt niedojrzały. Mylili się. Od tego momentu, to prawda, straciłem koncentrację i kilka razy spóźniłem się".

Kropla, która przelała czarę goryczy?
[Chodzi o prywatną wiadomość, która została upubliczniona, w której Jiménez wyładowywał się na Allegrim: ("Nawet nie zagrałem... ten trener to gówno" / "allenatore di merda"). Sześć miesięcy później Alex odpowiada: "To była głupota. Nie uważam, że Allegri jest "gównianym trenerem" i jego historia to potwierdza. Wychodziłem z meczu, nie zagrałem i byłem wściekły: wysłałem wiadomość nie tej osobie, co trzeba. Od pierwszego dnia przeprosiłem Allegriego: nie myślę tego, co napisałem. A on przyjął moje przeprosiny. Ale wszystkie te sytuacje odebrały mi spokój i to ja również powiedziałem klubowi, by szukał rozwiązań: Milan to klub, który kocham i nie chciałem czuć się źle ani negatywnie wpływać na drużynę swoim złym momentem”.

Jaki był problem w Milanie?
"Nie sądzę, by to był kiedykolwiek problem trenerów. To był problem drużyny: musieliśmy mieć więcej wiary w siebie. Piłka nożna taka jest – w jednym roku grasz źle, a w kolejnym dobrze, spójrzcie teraz".

Z którymi kolegami utrzymujesz kontakt?
"Często rozmawiam z Bartesaghim, przeszliśmy podobną drogę w Milanie: dużo gra i bardzo się z tego cieszę".

Wróciłbyś do Milanu?
"Teraz koncentruję się na Bournemouth, jestem szczęśliwy i gram dobrze. Ale oczywiście, kochałem Milan i nigdy nie zamknę drzwi przed klubem, który dał mi wszystko. Jeśli dziś gram w Premier League, to także dzięki Milanowi. Czas pokaże".