Letnie zgrupowanie to nie tylko budowanie formy, to także czas selekcji. Rúben Amorim wezwał na pierwszy dzień raduno w Milanello 26 zawodników (kadrowicze wracający z mundialu dołączą później), a aż jedenastu z nich to młodzież dołączona do pierwszego zespołu: powracający z wypożyczeń, świeże nabytki i przede wszystkim chłopcy z Milan Futuro. Średnia wieku tej grupy to 19 lat, a klub liczy, że któryś z nich powtórzy ścieżkę Bartesaghiego – z akademii prosto do seniorskiej piłki.

Bramkarze: laboratorium, które działa
Szkolenie bramkarzy to wizytówka Milanello – nieprzypadkowo młodego Longoniego wyłuskało PSG. Najstarszy w całej grupie jest Lorenzo Torriani, w klubie od ósmego roku życia, od dwóch sezonów trzeci golkiper pierwszej drużyny. Jego historia to ciekawostka sama w sobie: nigdy nie zadebiutował w Serie A, za to zaliczył debiut od razu w Lidze Mistrzów, zmieniając Maignana w meczu z Liverpoolem. W zeszłym sezonie uzbierał 23 występy w Milan Futuro. Obok niego dwóch rosłych golkiperów z rocznika 2008, obaj po 194 cm wzrostu. Matteo Pittarella trafił do klubu jako jedenastolatek i już rok temu kursował między pierwszą drużyną a Futuro. Francuz Leo Bouyer, sprowadzony z Paris FC, przeszedł całą drabinkę od U-17 i był w minionym sezonie numerem jeden Primavery. Zdążył też liznąć seniorskiej piłki w Serie D.

Obrona: wszechstronny Karaca
Jedyny obrońca w tym gronie to Berkay Karaca, lewy defensor z rocznika 2006 (Turek urodzony w Niemczech, wychowanek Schalke 04, w Milanie od roku). W Futuro był jednym z pewniaków (27 meczów, dwie asysty), a jego atutem jest uniwersalność: grywał też wyżej na lewej stronie, na środku obrony, a nawet na prawym skrzydle. Zeszłego lata regularnie podciągano go na treningi pierwszej drużyny, a kogo ma za idola, zdradziły wakacyjne zdjęcia z Camp Nou w koszulce Messiego.

Środek pola i trequartiści: tu Amorim będzie patrzył najuważniej
W systemie Portugalczyka kluczowa jest dwójka ofensywnych pomocników za napastnikiem, i właśnie w tej strefie kandydatów jest najwięcej. Christian Comotto (2008), syn byłego piłkarza, uchodzi w klubie za jeden z najczystszych talentów. Sezon spędził w Spezii – pechowo zakończony spadkiem do Serie C – gdzie rozegrał 30 meczów, choć tylko 9 w pierwszym składzie. To dynamiczny, wszechstronny pomocnik z dobrym wyczuciem wejść w pole karne. Rok temu, jeszcze na zgrupowaniu u Allegriego, błysnął na tournée, wykorzystując decydujący rzut karny przeciwko Arsenalowi. Będzie jednym z najbaczniej obserwowanych. Alphadjo Cissè (2006) kosztował zimą około 10 milionów euro (8+2) i był jednym z najlepszych graczy Serie B w barwach Catanzaro: 6 goli i asysta w 22 meczach (duża w tym zasługa pracy Aquilaniego). Mattia Ossola to z kolei czysta fantazja – lewonożny trequartista, w klubie od siódmego roku życia, wzorujący się na Redondo (w Primaverze zaliczył nawet asystę piętą). Ma 19 lat, w Milanello mówią o nim "kryształowy talent", a liczby robią wrażenie: 43 mecze między Primaverą a Futuro, 7 goli i 11 asyst. Może grać też jako ósemka lub skrzydłowy. Do tego dwie ciekawostki z zagranicy. Aurelien Guernier (2007) przyszedł prosto z Birmingham City, gdzie spędził 13 lat (napastnik, który może grać też na lewym skrzydle i na dziesiątce, z dorobkiem 3 goli w U-21). Yahya Idrissi, lewoskrzydłowy o marokańskich korzeniach wykupiony w lutym z Chelsea, w Futuro jeszcze nie debiutował i ma na koncie ledwie cztery mecze w Primaverze, ale Allegri regularnie widywał go na treningach z Modriciem i spółką, co dobrze pokazuje, jaki potencjał widzi w nim klub.

Atak: dylemat Camardy i "nowy Vlahović"
Francesco Camarda (2008) wraca z wypożyczenia do Lecce (Milan skorzystał z prawa odkupu, by go zatrzymać). Sezon miał trudny: poważna operacja prawego barku wyłączyła go na długie miesiące. Amorim lubi pracować z młodzieżą, to fakt i to jego szansa, ale konkurencja z przodu jest spora, więc najbardziej prawdopodobny scenariusz to kolejne wypożyczenie tam, gdzie dostanie regularne granie. Andrej Kostić trafił z Partizana Belgrad za 3 miliony euro po długich negocjacjach. W Serbii ochrzczono go "nowym Vlahoviciem", chwalił go Savicević, a Vucinić dał mu w październiku debiut w reprezentacji Czarnogóry w eliminacjach mundialu. Formalnie przypisano go do Milanu Futuro, ale będzie zapewne regularnie kursował do pierwszej drużyny, bo poza Ramosem i kontuzjowanym Gimenezem klasycznych napastników Milan praktycznie nie ma.

Co dalej?
Zgrupowanie i letnie sparingi będą dla tej jedenastki egzaminem, a dla Amorima – materiałem do decyzji: kto zostaje przy pierwszym zespole, kto jedzie na wypożyczenie, a kto potrzebuje jeszcze roku w Futuro. Wiele zależy też od rynku transferowego. Jedno jest pewne: przyszłość Milanu trenuje już w Milanello.