Zacznijmy od liczb: 12 występów w sezonie, z czego 4 w pierwszym składzie, zero goli, zero kartek, jedna asysta. Czy wygląda to na profil zawodnika wartego 40 milionów euro? Oczywiście, że nie. A jednak latem Milan, po długich i trudnych negocjacjach, przelał 39 milionów euro do kasy Club Brugge, aby Ardon Jashari, szwajcarski pomocnik z rocznika 2002, założył koszulkę Rossonerich. Piłkarz jest we Włoszech już prawie rok, ale wciąż pozostaje zagadką w kadrze do dyspozycji Massimiliano Allegriego.

Od Rzymu do Rzymu
Oczywiście jego przygoda w barwach Milanu nie zaczęła się najlepiej z powodu złamania kości strzałkowej w prawej nodze, którego doznał pod koniec sierpnia po zderzeniu na treningu z Santiago Gimenezem. Kontuzja wykluczyła go z gry na trzy miesiące. Jednak od momentu powrotu do dyspozycji trenera nigdy nie zdołał naprawdę się wyróżnić. Od 4 grudnia, dnia powrotu na boisko w Rzymie przeciwko Lazio w Pucharze Włoch, do 15 marca, kiedy to zagrał od pierwszej minuty ponownie przeciwko Lazio na Stadio Olimpico w meczu, który de facto przypieczętował mistrzostwo dla Interu, praktycznie nie pozostawił po sobie śladu.

Rola na boisku
Jashari przychodził do Milanu jako najlepszy piłkarz ligi szwajcarskiej, grając jako mezzala. Na początku Allegri wykorzystywał go jednak głównie jako rozgrywającego, zastępcę Modricia, i nie zrobił większego wrażenia. Ale nawet wtedy, gdy – jak wczoraj – został ustawiony na swojej naturalnej pozycji, również nie przekonał. "Nie pokrywa takiej przestrzeni na boisku jak Rabiot" – powiedział były znakomity piłkarz Milanu, Massimo Ambrosini, tłumacząc trudności reprezentanta Szwajcarii (4 występy w kadrze). Mimo że jako dziecko był na San Siro kibicować Milanowi, nie zdołał jeszcze zdobyć serc kibiców Rossonerich.

Lepszy CDK
Kibice w mediach społecznościowych nie szczędzą Jashariemu krytyki. Uważają go za zbyt "lekkiego" na włoską ligę, "niezbyt szybkiego" i mało konkretnego. Nieuniknione są porównania z innym piłkarzem kupionym kiedyś z Club Brugge: "Między nim a De Ketelaere jest przepaść". Są jednak i tacy, którzy przypominają o kontuzji z początku sezonu i, także na podstawie dobrych statystyk dotyczących celności podań, twierdzą, że ocenę należy odłożyć do przyszłego roku.

Wątpliwości
Na pewno wiek (24 lata skończy w lipcu) działa na jego korzyść i z pewnością treningi z Modriciem i Rabiotem pod okiem Allegriego mogą tylko pomóc mu się rozwinąć. Jednak w oczekiwaniu na pełne poznanie jego możliwości i na to, aż zostawi wyraźny ślad w Milanie, pojawiają się pytania do władz klubu: czy słuszne było zainwestowanie tak dużej kwoty w zawodnika o takich cechach, skoro wcześniej kupiono już Ricciego? Czy nie lepiej było przeznaczyć te pieniądze na napastnika lub środkowego obrońcę zamiast wydawać 40 milionów euro na rezerwowego Rabiota, który, jeśli jest zdrowy, gra zawsze? Jakie są plany na przyszły sezon? Czy będzie podstawowym zawodnikiem?

Tajemniczy przypadek, wiele pytań i wiele wątpliwości: powiedzmy... 40 milionów wątpliwości – podsumowuje SportMediaset.