Świat wydawał się pełen pewników jeszcze miesiąc temu: Chivu zostanie w Interze także w przyszłym sezonie, Gasperini nadal będzie trenował Romę ("nie darzą się sympatią, ale jak mógłby odejść po zaledwie roku?"), Allegri będzie pierwszym pewniakiem Milanu. W sprawie Chivu, pełen spokój. W przypadku pozostałych... cóż. Massimiliano Allegri jest coraz bardziej wiarygodnym kandydatem na selekcjonera reprezentacji, w klasycznym scenariuszu współczesnego futbolu, zmiennego jak kwietniowe niebo. Wpłynie na to sto różnych czynników: wybory piłkarzy w wyborach FIGC, ewentualny trzeci rywal dla Abete i Malagò, zainteresowanie Antonio Conte. Pierwszym krokiem jest jednak zrozumienie, czego chce Allegri? – takie pytanie zadaje Luca Bianchin na łamach La Gazzetta dello Sport.

Dlaczego warto zostać w Milanie?
Teoretycznie rozumowanie jest proste. Allegri ma dobre powody, by zostać w Milanie. Mediolan to dla niego miejsce szczególne, jeden z trzech wierzchołków trójkąta – z Turynem i Livorno – na którym zbudował swoje życie. A Liga Mistrzów, do której Milan chce wkrótce wrócić, to środowisko, którego Maxowi bardzo brakowało w ostatnich latach, idealne wyzwanie, by kontynuować odbudowę rozpoczętą w ostatnich miesiącach. Tak, ale reprezentacja? Jest w jego planach życiowych, lecz rok 2026 nie jest najłatwiejszym momentem, by wejść w struktury federacji. Idealnie Allegri mógłby założyć marynarkę z czterema gwiazdkami za dwa, cztery lub sześć lat.

Po co iść do reprezentacji?
Jednocześnie są argumenty przemawiające za kadrą. Reprezentacja jest bardzo pociągająca, a Allegri na papierze wydaje się stworzony do tej roli: nie jest obsesyjnie skupiony na pracy na boisku, potrafi zarządzać presją jak mało kto i najlepiej prowadzi drużynę w najważniejszych meczach. To wyzwanie mogłoby naznaczyć jego życie: każdy trener dorasta, oglądając mundial, a jeśli może przeżyć go od środka, nie trzeba go długo namawiać. Sytuacja w Milanie nie jest teraz idealna: przyszłość wymaga zaplanowania, wiele kwestii trzeba wyjaśnić wewnątrz klubu, jeśli chce się przeżyć lato z jasnym projektem i wspólną wizją.

Co jest w głowie Allegriego?
Czas będzie kluczowy. Prezes federacji zostanie wybrany 22 czerwca – późno, jak na realia piłki nożnej. Wcześniej, znacznie wcześniej, Allegri odbędzie najważniejsze spotkanie dotyczące sezonu 2026/2027 z Milanem. Kiedy? Zaraz po ewentualnym awansie do Ligi Mistrzów – o ile ten awans nastąpi. Na tym spotkaniu będzie mowa o przyszłości i Max najpewniej zażąda pracy nad jasnym projektem, z określonymi rolami i planem wzmocnienia zespołu. Szuka zawodników wysokiej klasy, z międzynarodowym doświadczeniem. Ci, którzy wskazują, że jego pierwszymi celami są środkowy napastnik, środkowy obrońca i prawy mezzala, nie mylą się zbytnio. I co dalej? Wszystko rozstrzygnie się w równowadze sił i pragnieniach. Kluczowe pytanie brzmi: kto (przyszły prezes federacji czy obecny Milan) naprawdę będzie chciał Allegriego najbardziej?

Z kolei MilanNews poinformował we wtorek wieczorem, że na dziś wolą Massimiliano Allegri jest pozostanie w Milanie. Trener jest zadowolony z powrotu do Milanello i ceni atmosferę, jaka wytworzyła się w drużynie: Max wielokrotnie w trakcie sezonu podkreślał, że grupa, którą ma do dyspozycji, stoi na bardzo wysokim poziomie zarówno pod względem ludzkim, jak i zawodowym. Między zawodnikami, Allegrim i jego sztabem panuje harmonia.

Nie da się jednak ukryć, że szkoleniowiec oczekuje wsparcia ze strony klubu, zwłaszcza jeśli chodzi o transfery. Letnie okno – cofając się, bo zimowe praktycznie nie istniało – pokazało, że z odpowiednimi piłkarzami, szczególnie cenionymi przez trenera (Luka Modrić i Adrien Rabiot), zaczęły pojawiać się przesłanki, że sytuacja może się odmienić. Jeszcze w poprzednim sezonie sytuacja była zupełnie inna: ósme miejsce i napięta atmosfera w klubie. Trener oczekuje więc, że latem w Casa Milan zostanie zrozumiana potrzeba sięgnięcia po określony profil zawodników, aby podnieść ogólny poziom drużyny – nie tylko sportowy – i realnie walczyć o trofea, zamiast jedynie bez przekonania dryfować w okolicach pierwszej czwórki tabeli.