To były czasy – tak można pomyśleć w tych trudnych czasach – kiedy, żeby osiągnąć trzycyfrową kwotę na rynku transferowym, wystarczyło tylko wyobrazić sobie teoretyczną wartość Leão. Teraz w Casa Milan, aby uzbierać 100 milionów euro przychodów, trzeba złożyć w całość cały szereg czynników. Pierwszym z nich jest oczywiście kwalifikacja do Ligi Mistrzów. Przyjmując średnią, która prawdopodobnie niewiele odbiega od rzeczywistości, mówimy o słowie, które Allegri od lipcowego zgrupowania do dziś wypowiedział (skromnie licząc) co najmniej pięćset razy. To obsesja wynikająca z misji, bo pierwszą rzeczą – czyli jedyną nienegocjowalną – o którą poprosiło kierownictwo w momencie, gdy sprowadziło go z powrotem do Milanello, było zakończenie sezonu ligowego w pierwszej czwórce. Pierwsze miejsce jest oczywiście piękne, wręcz wspaniałe, ale drugie, trzecie lub czwarte jest absolutnie niezbędne. I dlatego w hierarchii priorytetów to stoi ponad wszystkim – pisze na swoich łamach La Gazzetta dello Sport.

W przeddzień załamania w Reggio Emilia Max doskonale wyjaśnił, dlaczego awans do kolejnej Ligi Mistrzów jest warunkiem sine qua non: "Przesuwa rynek o sto milionów". Oczywiście nie jest to automatyczne: osiągnięcie celu nie oznacza, że ta kwota zostanie po prostu przelana z kont UEFA na konto Milanu. Jednak wpływy gwarantowane przez europejskie władze piłkarskie pozwalają zarządzać inwestycjami transferowymi z pewnym spokojem. W kategoriach samego udziału mówimy o około sześćdziesięciu milionach, do których należy dodać wpływy z dnia meczowego oraz premie za konkretne wyniki. To na pewno nie wystarczy, by dojść do stu, ale stanowi podstawowy napęd, do którego trzeba dodać dochody ze sprzedaży zawodników – w przypadku Milanu mają one stanowić drugą istotną część płynności finansowej.

W kontekście tych rozważań największe problemy są dwa. Pierwszy to nieprzyjemne dziedzictwo sezonu bez europejskich pucharów, które oczywiście miało (i będzie miało) wpływ na wyniki finansowe, mimo że klub zastosował wszelkie możliwe środki zaradcze, by ten wpływ ograniczyć. Drugi to fakt, że obecna kadra potrzebuje głębokich wzmocnień strukturalnych, zarówno pod względem liczby zawodników, jak i jakości. Trzeba ją powiększyć o 4–5 graczy i przede wszystkim potrzebni są piłkarze gotowi do gry od razu. Jak podkreślił Allegri, słuszne jest myślenie o mieszance doświadczonych zawodników i perspektywicznych talentów do rozwoju, ale patrząc na obecną drużynę, są obszary boiska, które obiektywnie nie stoją na poziomie pozwalającym mierzyć się z trudami coraz bardziej konkurencyjnej Ligi Mistrzów. To wszystko kosztuje, i to niemało. Innymi słowy, nawet jeśli pojawią się wpływy z UEFA, konieczna będzie pewna finansowa gimnastyka, by nie wydawać ponad stan. Latem ubiegłego roku klub wydał 165 milionów na transfery przychodzące, zarabiając 160 milionów na sprzedaży. Podstawowym drogowskazem pozostaje ten balans – być może nieco mniej restrykcyjny dzięki milionom z UEFA. To one robią różnicę, co dobrze wie także Allegri.