Andoni Iraola nie został jeszcze nowym trenerem Crystal Palace. Słusznie można zapytać: "I co z tego?", ale paradoksalnie to właśnie sprawia, że sytuacja jest jeszcze bardziej gorzka dla Milanu. Sprawa jest prosta: baskijski szkoleniowiec nie tylko miał dać priorytet Orłom zamiast Rossonerim, ale według najnowszych doniesień miał też grać na zwłokę, czekając, by zrozumieć, czy nie otworzy się dla niego coś jeszcze bardziej prestiżowego w Premier League, szczególnie w okolicach Liverpoolu. Co więcej: mocno zainteresowany byłym trenerem Bournemouth jest również Bayer Leverkusen. W praktyce to wyścig trzech klubów, a nawet czterech, jeśli uwzględnić nadzieję Iraoli na Liverpool, a Milan znajduje się na ostatnim miejscu. W Niemczech wydają się przekonani, że ostatecznie to właśnie Aptekarze dopną swego.

Co to wszystko oznacza? Że urok Rossoneri już nie wystarcza. Albo co gorsza, że dziś Milan ryzykuje, iż nie będzie nawet drugim wyborem dla młodego, ambitnego i będącego na fali wznoszącej trenera. Jeśli Andoni Iraola, pierwszy wybór na następcę Massimiliano Allegriego, woli czekać na inne możliwości, to problem nie jest już wyłącznie techniczny, ale strukturalny, głęboki, wręcz tożsamościowy. Bo nie mówimy tutaj o trenerze, który powiedział "nie" Milanowi dla Realu Madryt, Bayernu Monachium czy Manchesteru City, lecz o szkoleniowcu będącym dopiero na początku wielkiej kariery, który wolał przeczekać i rozważyć ławkę Crystal Palace oraz czekać na Liverpool zamiast zaakceptować posadę w mediolańskim klubie. I to powinno uruchomić więcej niż jeden alarm w Casa Milan. A raczej w londyńskiej centrali Gerry'ego Cardinale.

A więc słynny urok Rossonerich, ten, który przez lata otwierał drzwi, przekonywał mistrzów i przyciągał trenerów, dziś już nie wystarcza. Zakładając oczywiście, że jeszcze istnieje w tej samej formie co kiedyś. Bo nazwa Milan nadal jest popularna, ale obecny projekt wydaje się kruchy, chaotyczny i mało wiarygodny. A młody, ambitny trener patrzy dziś na Milan i widzi więcej ryzyka niż szans.

Powody odmowy czynią wszystko jeszcze poważniejszym. Iraola miał mieć wątpliwości wobec skomplikowanego na pierwszy rzut oka projektu sportowego Milanu, zwłaszcza że klub wciąż nie ma jasno określonego managementu. To nie wszystko. Za odmową Baskijczyka miałaby stać również kwestia ambicji. Innymi słowy: dziś, w oczach wschodzącego trenera, Milan oferuje mniej sportowych gwarancji, słabszą strukturę i mniejszą siłę finansową niż klub bez historii, ciężaru i deklarowanych ambicji Rossonerich.

To bardzo poważne pierwsze ostrzeżenie dla duetu Cardinale – Ibrahimović. Jeszcze zanim zaczęli budowę nowego projektu, już nie udało im się pozyskać pierwszego prawdziwego celu na ławkę trenerską. I to nie przez detal, ale z powodu poważnego braku: wiarygodności projektu. Nowy Milan miał – i nadal musi! – ruszyć z siłą, pomysłami i autorytetem, a zamiast tego zaczyna od głośnej, niemal symbolicznej odmowy. Jeśli takie są założenia, przyszłość nie zapowiada się dobrze, ponieważ zanim znów uda się przekonać kibiców, trzeba najpierw przekonać ludzi z branży. A dziś Milan – niestety – wydaje się nie być do tego zdolny – podsumowuje w artykule MilanNews.