Najgorsze jest to, że my z meczu na mecz wyglądamy coraz gorzej. Po kapitalnym sparingu z United, gdzie momentami piłka chodziła jak po sznurku, zagraliśmy niezły mecz z Torino. Z Venezią sporo kreowaliśmy, chociaż defensywa wyglądała fatalnie, a kolejne trzy mecze (wyłączając drugą połowę z Lazio) to już całkowita bezradność. Nasi piłkarze nie mają pojęcia, co zrobić z piłką. Gramy wolno, przewidywalnie, niedokładnie, a do tego brakuje podstaw takich jak zaangażowanie i walka o każdą piłkę. Z Lecce musi w końcu wyjść najmocniejsza 11tka. Potem czeka nas prawie miesiąc przerwy, gdzie do dyspozycji Amorima będą jedynie nie łapiący się do reprezentacji Gabbia, Tomori, Terracciano i RLC. Terminarz na październik zapowiada się ciężko - Sassuolo, Atalanta, Udinese, Bologna, na koniec Inter, a w międzyczasie 2 mecze LE. Tam już nie będzie miejsca na eksperymenty - muszą grać najlepsi.