Ruben Loftus-Cheek jest jednym z głównych kandydatów do występu w podstawowym składzie Milanu w jutrzejszym spotkaniu z Bournemouth. Angielski pomocnik pojawił się wraz z Rúbenem Amorimem na konferencji prasowej zorganizowanej na Vitality Stadium. Oto co miał do powiedzenia zawodnik drużyny Rossonerich.
O swoim doświadczeniu i odpowiedzialności
"Jestem już piłkarzem z dużym doświadczeniem. Czuję odpowiedzialność zarówno na boisku, jak i w drużynie. Myślę, że właśnie w takich spotkaniach doświadczenie odgrywa istotną rolę, biorąc pod uwagę styl gry rywala, atmosferę oraz emocje, jakie mogą towarzyszyć temu meczowi".
O swoim rozwoju od czasu odejścia z Chelsea
"Z pewnością dojrzałem zarówno jako człowiek, jak i piłkarz. Przeniosłem się do innej ligi i musiałem dostosować swój styl gry, ale było to doświadczenie, które bardzo doceniam. Również pod względem osobistym wiele mi to dało. Życie w innym kraju, nauka nowego języka, lepsze jedzenie i praca z różnymi trenerami – wszystko to miało wpływ na mój rozwój"
O reprezentacji Anglii
"To nie jest teraz dla mnie priorytet. Milan zasługuje na całą moją uwagę, szczególnie w tym okresie, kiedy rozgrywamy mnóstwo spotkań i jako wielki klub jesteśmy pod presją osiągania zwycięstw. Jeśli będę prezentował odpowiednio wysoki poziom w Milanie, pojawią się również szanse na grę w reprezentacji. Na razie jednak skupiam się wyłącznie na naszej drużynie".
O swojej kondycji fizycznej i psychicznej
"W trakcie całej kariery zmagałem się z wieloma problemami fizycznymi i kontuzjami. Myślę, że było to moje największe ograniczenie. Największym wyzwaniem zawsze było dla mnie odzyskanie dobrego samopoczucia i pełnej sprawności. Te problemy wpływały również na moją psychikę i właśnie nad tym aspektem muszę jeszcze popracować. Muszę nauczyć się akceptować takie sytuacje, grać z większą pewnością siebie i rozwijać się pod tym względem. Teraz jednak czuję się dobrze fizycznie, jestem również w lepszej kondycji psychicznej i dobrze odnajduję się na boisku. Chcę dawać z siebie 100%".
O różnicach w porównaniu z poprzednim sezonem
"W tym sezonie mamy znacznie większą pewność siebie. Mocniej wierzymy w to, że jesteśmy w stanie osiągać bardzo dobre wyniki. Czuję to również w szatni i podczas treningów. Chcemy osiągać sukcesy i wierzymy, że każdego dnia możemy stawać się lepsi. Tę zmianę odczuwam także na boisku. Nawet jeśli pierwsza połowa nie układa się po naszej myśli, widać pewność siebie u kolegów z drużyny. To pokazuje, że zmierzamy we właściwym kierunku".
Ale akurat ten wywiad Rubena mi się podoba. Nie szuka wymówek. Sam przyznaje, że kontuzje przez lata były jego największym ograniczeniem i odbijały się również na jego głowie. Teraz mówi, że fizycznie i mentalnie czuje się lepiej i chce dawać 100%.
I chyba właśnie tutaj jest największy znak zapytania. Pytanie, czy Amorim potrafi wreszcie wyciągnąć z niego regularność, której w Milanie zdecydowanie brakowało.
Podoba mi się też to, co mówi o całej drużynie. Większa pewność siebie, wiara w wynik nawet wtedy, kiedy mecz się nie układa, i poczucie, że Milan zmierza w dobrym kierunku.
Może więc Anglicy nie powiedzieli jeszcze w Milanie ostatniego słowa. Chętnie dam się pozytywnie zaskoczyć.
Co do Comotto, pełna zgoda, też chciałbym oglądać go częściej. Tylko pytanie, czy naprawdę mówimy tutaj o tym samym profilu zawodnika i czy jeden musi zabierać minuty drugiemu?
Z oceną Rubena nie do końca się zgodzę. Jasne, regularności zdecydowanie mu brakuje i dlatego do dzisiaj nie wykorzystał w pełni swojego potencjału. Ale „Loftus-Dzik” też nie wziął się znikąd. Bywały mecze, w których swoją siłą, prowadzeniem piłki i wejściami z drugiej linii potrafił zrobić naprawdę dużą różnicę.
Żeby była jasność, sam nie byłem zwolennikiem tego transferu. W Chelsea był trochę zawodnikiem od łatania różnych pozycji, zdarzało mu się grać nawet na prawej stronie obrony. Nigdy nie miałem więc przekonania, że to piłkarz, wokół którego powinniśmy budować Milan.
Ale skoro już tutaj jest, nosi tę koszulkę i pobiera niemałe wynagrodzenie, to chcę, żeby dawał za te barwy 120%. Problem w tym, że zdecydowanie za rzadko oglądaliśmy właśnie tę najlepszą wersję RLC.
Dlatego chętnie zobaczę, czy Amorim potrafi wyciągnąć ją z niego częściej. A Comotto ogrywać swoją drogą, jedno drugiego nie wyklucza.
Oby do lata i razem z Tomorim robią OUT z Milanu.