MILAN GÓRĄ W DERBACH MEDIOLANU!
Milan po bramce Pervisa Estupiñána pokonał Inter 1:0. Seria bez porażki w derbach trwa – to już siódmy taki mecz bez porażki Rossonerich (od 22 IV 2024)!
| p. | Drużyna | M | W | R | P | Bramki | PKT | |
| 1. | Inter Mediolan | 29 | 22 | 2 | 5 | 65-23 | 68 | |
| 2. | AC Milan | 28 | 17 | 9 | 2 | 44-20 | 60 | |
| 3. | SSC Napoli | 29 | 18 | 5 | 6 | 45-30 | 59 | |
| 4. | Juventus FC | 29 | 15 | 8 | 6 | 51-28 | 53 | |
| 5. | Como Calcio | 28 | 14 | 9 | 5 | 46-21 | 51 | |
| 6. | AS Roma | 28 | 16 | 3 | 9 | 38-21 | 51 | |
| 7. | Atalanta BC | 29 | 12 | 11 | 6 | 40-27 | 47 | |
| p. | Strzelec | Bramki |
| 1. | Lautaro Martínez | 14 |
| 2. | Rafael Leão | 9 |
| 3. | Nico Paz | 9 |
| 4. | Anastasios Douvikas | 9 |
| 5. | Rasmus Højlund | 9 |
| 6. | Kenan Yıldız | 9 |
| 7. | Keinan Davis | 9 |
| 8. | Christian Pulisic | 8 |
29 maja 1977 roku w Pesaro na świat przyszedł Massimo Ambrosini. Były pomocnik Milanu obchodzi dziś swoje 43. urodziny! W barwach Rossonerich zdobył m.in. dwa razy Ligę Mistrzów i cztery razy mistrzostwo Włoch. Łącznie, przez osiemnaście lat (1995-2013) był piłkarzem Milanu, a pod koniec swojej kariery zagrał jeszcze sezon dla Fiorentiny. W dniu święta, cała redakcja naszego serwisu składa mu jak najserdeczniejsze życzenia.
Magia tamtych lat spowodowała, że bardzo wielu zawodników kojarzy nam się bardzo dobrze, co nie ma jednak przełożenia w ich faktycznych umiejętnościach. Oprócz Amrosiniego zaliczyłbym do tej grupy Kaładze, Jakulovskiego, Brocchiego czy nawet Gattuso (ofc. każdy z nich miał momenty jak wspomniana bramka Ambro z PSV czy niezapomniana bramka Jankulovskiego w superpucharze z Sevilla). Żaden z nich nie zrobił wielkiej kariery poza Milanem (wcześniej lub później) czy też w kadrze.
W żadnym stopniu nie umniejsza to jednak sukcesom ww. piłkarzy. Potrafili oni stworzyć kolektyw, który wygrał wiele ważnych spotkań i zdobył wiele trofeów. Na pewno było wielu piłkarzy lepszych od np. Ambro, ale nie mamy pewności czy tak dobrze wpasowaliby się w drużynę i pomysły CArlo. Moim zdaniem wszytko grało dlatego, że każdy znał swoje miejsce i zadania, każdy z piłkarzy znalazł się u nas w odpowiednim czasie. Nie mamy pewności czy np. jeśli zamiast Ambo sprowadzilibyśmy np. Deco to czy udałoby nam się tyle osiągnąć.O ograniczeniach tamtej kadry świadczy jednak fakt, że w lidze wiele brakowało do nawiązania regularnej walki z Interem czy Juve.
Dlatego zawsze będę zdania, że kadra Milanu z 2007 była zdecydowanie słabsza niż się to obecnie uważa. Wygrana LM w tamtym roku to był olbrzymi sukces zważywszy, że kadrowo pewnie z 5-6 drużyn w Europie było od nas lepszych (co najmniej).
A i nie widzę podstaw do obrażania Ambro. GRał jak potrafił, to nie jego wina, że Milan skąpił na transfery i koniecznie trzeba było na niego stawiać.
Uwielbiam wszystkich piłkarzy z tamtych lat, ale nie będę na siłę robił z nich kozaków, każdy z nich miał nawet w swoim najlepszym okresie, co najmniej kilku lepszych na swoich pozycjach.
Nigdy nie zapomnę duetowi Galliani & Berlusconi jak Ci podziękowali za 18 lat oddawania potu i krwii Czerwono-Czarnej koszulce.