Geoffrey Moncada – menedżer Milanu, który przybył do Milanu w 2019 roku (jako skaut), a od 2023 pełni rolę dyrektora technicznego, w długiej rozmowie z MilanNews podsumował pierwsze miesiące nowego sezonu i opowiedział o planach klubu na rynku transferowym. Poniżej publikujemy zapis rozmowy.

Jak wygląda twój typowy dzień w Milanello?
"Mam spotkanie z moim zespołem, zarówno w sprawie programu na dany dzień, jak i na cały tydzień. Rozmawiamy ze Zlatanem i Kirovskim o wszystkich rzeczach, które musimy zrobić. Również z menedżerem zespołu. Rozmawiamy o meczach, które widzieliśmy i wiele więcej. Mamy młody zespół, o który trzeba dbać. Ważne jest, aby rozmawiać z nimi nie tylko o piłce nożnej, ale także o rzeczach, które im się przydarzają lub o tym, czego potrzebują poza boiskiem. Musimy im pomagać. Milanello jest domem naszej drużyny, gdzie obecny jest również Milan Futuro".

A także, żeby choć trochę zrozumieć nastrój i nawiązać relacje międzyludzkie...
"Tak, robimy to. To młoda grupa, która potrzebuje bliskości, rozmowy. Także o innych sprawach, nie tylko o piłce nożnej. Próbujemy to robić z trenerem i Zlatanem, a także ze wszystkimi menedżerami. Stworzyliśmy grupę roboczą również dla rodzin. To ważne. Każdego dnia pracujemy razem, mamy dobry zespół, jesteśmy młodzi, jesteśmy głodni sukcesów, chcemy zrobić więcej i jest jeszcze wiele rzeczy do wykonania".

Patrząc na dowód tożsamości, Milan ma bardzo młodą grupę menedżerską. Ty masz 37 lat, Zlatan 43, Furlani 45. czujesz, że jesteś powiewem świeżości w systemie, w którym wielu menedżerów ma ponad 50-55 lat?
"To niezła mieszanka. Są tacy jak ja, którzy wywodzą się ze świata skautingu i relacji z zawodnikami, jest finansista jak Giorgio, który jest prawdziwym crackiem, jeśli chodzi o część ekonomiczną, a także Zlatan, który ma punkt widzenia byłego wielkiego piłkarza. Myślę, że tylko współpracując można coś zrobić dobrze, jedna osoba nie jest w stanie tego zrobić sama. Wszystkie czołowe kluby w Europie tak działają".

Jakie są relacje z Ibrahimoviciem?
"Rozmawiamy codziennie. Widzimy się w Casa Milan, w Milanello, chodzimy razem jeść. Mamy dobre relacje, bardzo bezpośrednie. Chce wiedzieć różne rzeczy bez marnowania czasu, podoba mi się to. Mamy kontakt każdego dnia".

Czy omawiacie także to, z jakimi zawodnikami podpisać kontrakt?
"Tak, on też to lubi. Teraz otworzyłem dla niego profil na profesjonalnej platformie do analizy danych i wideo, aby on też mógł przeglądać zawodników".

Ale żeby zakontraktować Moratę, który tak wiele wniósł względem przywództwa w drużynie, nie potrzebowałeś żadnego algorytmu.
"To doskonały przykład »niealgorytmu«. Wzięliśmy kapitana reprezentacji Hiszpanii, który wygrał wszystko i który grał już we Włoszech. Byłem całkowicie przekonany do Álvaro, byłem pewien, że to idealny facet dla nas. Jako lider wnosi ważną mentalność w szatni".

Czy wykonałeś pierwszy telefon do zawodnika?
"Nie. Najpierw rozmawiałem z agentem, też ma coś do zrobienia (śmiech). Następnie Zlatan rozmawiał z zawodnikiem, ponieważ go znał, a potem rozmawialiśmy razem. Podoba mi się ten przykład, ponieważ nie został zaczerpnięty z danych. W ubiegłym roku w Atlético Madryt strzelił 22 gole. Dla nas jest nadal bardzo, bardzo interesującym zawodnikiem. Jest szczęśliwy w Mediolanie, czuje się tutaj bardzo dobrze".

Na jakim etapie jesteśmy w sprawie przedłużenia kontraktu Theo Hernándeza i Mike'a Maignana?
"Rozmowy rozpoczęliśmy dwa miesiące temu. Mogę powiedzieć, że jesteśmy na dobrej drodze. Nie wiem, który z nich będzie pierwszy, ale zaczęliśmy bardzo dobrze. Wszyscy są bardzo szczęśliwi, nie widziałem nikogo, kto chciałby odejść. Możesz ich zapytań, wszyscy są szczęśliwi tutaj w Milanie".

Potwierdził to w ostatnich dniach Reijnders...
"Powtarzam: są szczęśliwi w Milanie. Pracujemy. Musimy spróbować zamknąć rzeczy, które mamy otwarte".

A przedłużenia umów są także wynikiem tego, że sprawisz, że dany zawodnik dobrze się czuje...
"Dokładnie, nie chodzi tylko o część piłkarską. Musimy zapewnić im jak najlepsze warunki, aby mogli dobrze wykonywać swoją pracę, ale także budować z nami bezpośrednie relacje. Nie mają żadnych problemów ze mną i Zlatanem. To prawda, jesteśmy trochę od nich starsi, ale potrafią z nami porozmawiać bezpośrednio. Możemy dyskutować i jesteśmy tutaj, aby pomagać zespołowi".

Dziś jesteś dyrektorem technicznym, ale wcześniej byłeś skautem. Ile z tej roli nadal jest w tobie i w Milanie?
"Kiedy byłem liderem skautów, prawie w każdy weekend oglądałem mecze. We Włoszech lub za granicą. Teraz nie mogę przez cały ten czas przebywać poza domem, bo mam inne obowiązki i na przykład jeśli gramy w sobotę, to w niedzielę jadę na mecz. Chcę zobaczyć zawodników w każdym szczególe, dlatego staram się działać w ciszy. Aby uniknąć wywierania presji na chłopaku, chcę go zobaczyć na żywo, aby ocenić wiele rzeczy".

Kiedy Milan potrzebuje zawodnika, jakie kroki należy podjąć?
"Najpierw zaczynamy od analizy naszego zespołu i obszarów do rozwoju i doskonalenia. Nie używamy algorytmu, jak mówiono od dawna. To nie jest prawda. Posiadamy bazę danych, która pomaga nam zobaczyć zawodników z innych krajów. Możesz być najlepszym skautem na świecie, ale nie możesz zobaczyć wszystkich rozgrywek. Dane pomagają ci identyfikować profile i dostarczają informacji na temat określonych graczy, młodych i starszych, a także mogą ci powiedzieć, że również w innych ligach istnieją profile pasujące do twoich potrzeb".

Kiedy mówimy o rynku transferowym w Milanie, mówimy o danych, mówimy o algorytmach, mówimy o moneyball. Czy całkowicie polegasz na tych narzędziach, czy też dużo pracujesz w terenie?
"Dane pokazują, czy jest interesujący zawodnik, którego warto obserwować. Najpierw oglądamy to na wideo, pod okiem wszystkich skautów, a potem może wybierzemy się i zobaczymy go na żywo. Zanim jednak zobaczymy go na boisku, musimy poznać zawodnika".

Ile osób w twoim zespole pracuje nad tym wszystkim?
"Mam do dyspozycji dziesięciu skautów, pięciu we Włoszech i pięciu za granicą".

Czy przynoszą i prezentują ci gotowy "pakiet" dotyczący zawodnika, czy też specjalizują się w zgłaszaniu profilu, który następnie możesz zobaczyć?
"To mix wielu rzeczy. Mamy metodologię pracy w części wideo, a oni mają określony obszar do obejrzenia. Najpierw przez cały tydzień oglądają zawodnika na wideo, a następnie w weekend udają się na stadion, aby zobaczyć go na żywo. Celem jest potwierdzenie".

Przez zakupem piłkarza należy go zobaczyć na żywo, prawda?
"Tak. Nie da się pozyskać gracza bez zobaczenia go na żywo. Mam jednak duże zaufanie do moich skautów, musimy je mieć, aby ze sobą współpracować. Może naprawdę lubię jakiegoś zawodnika, ale może dziewięciu skautów powie mi, że nie, że nie jest wystarczająco dobry. Ważne jest, abyśmy wszyscy byli zgodni. Zobaczenie ich na żywo jest ważne, można wówczas zobaczyć wiele rzeczy... Wiele rzeczy można odkryć na wideo, ale podstawowych aspektów, takich jak szybkość, zachowanie zawodnika w pojedynkach nie można ocenić na wideo".

Trzeba wziąć pod uwagę również to, jak trenują?
"Tak. Na przykład wiele lat temu pojechałem do Strasburga, aby zobaczyć Youssoufa Fofanę na żywo, ponieważ treningi były otwarte. Dziś jednak bardzo trudno jest wejść do ośrodka treningowego danego klubu. Dobrze jest oglądać treningi, ale zależy to też od tego, na jaki trening pójdziesz. Jeśli pójdziemy na taki, który odbywa się po meczu (gdy zespół powinien się regenerować), to nic ci to nie powie".

A co zauważyłeś obserwując Fofanę?
"Widziałem młodego chłopaka, który miał tyle pewności siebie, który ciężko pracował na treningach. Wtedy jego relacje z fanami też były ciekawe, to chłopak, który zawsze jest uśmiechnięty i otwarty. Podobało mi się to, to był jego pierwszy sezon w Strasburgu w Ligue 1. Od razu zaczął grać, nie przeszedł najpierw przez sektor młodzieżowy. Ciekawe było zobaczyć, jak zachowuje się na treningach".

Kiedy zatem nazwisko Fofany pojawiło się po raz pierwszy w waszych bazach?
"Przybyłem w styczniu 2019 roku do Mediolanu, widziałem Fofanę już, gdy byłem w Monako, grał w rezerwach Strasburga. Zabrałem moją bazę danych do Milanu i ją analizowaliśmy. Zaczął grać dużo meczów w Ligue 1: tam zaczęły być trudności, ponieważ przybyły także kluby z Niemiec i Anglii. Jednakże pojechaliśmy za nim do Monako".

Czy Leão pojawił się w twojej bazie danych za czasów młodzieżowej ekipy Sportingu?
"Tak, pamiętam, jak widziałem go w meczu z Belenenses. Myślę, że miał wówczas 17 lat. Grał jako numer 10, jako drugi napastnik. Był bardzo szybki, widziałem bardzo ciekawy profil: wysoki, szczupły, technicznie super. Strzelał gole z niesamowitą pewnością siebie. Później oczywiście zobaczyło to wielu innych skautów, z pewnością nie byłem pierwszy, który to widział. Ale wiesz, idziesz obejrzeć mecz U-17 w Portugalii i widzisz takiego chłopaka... Natychmiast chcesz za nim podążać".

W następnie w 2019 roku przybył do Milanu. To twoja zasługa? Możesz wyjaśnić genezę tego transferu?
"Stworzyliśmy krótką listę, potrzebowaliśmy nowego lewego skrzydłowego. Były ładne nazwiska (śmiech). Był Leão, był Malen, był Marcus Thuram, który grał wówczas w Guingamp... Był taki profil, fizyczny. Dziś Leão, Malen i Thuram grają na wysokim poziomie i radzą sobie w swoich klubach bardzo dobrze. Ale cztery-pięć lat temu nie było to takie oczywiste. Leão grał w Lille i był podstawowym zawodnikiem dopiero od sześciu miesięcy, po czym zdecydowaliśmy się sprowadzić do go Milanu. To nie było łatwe... Ogólnie rzecz biorąc, zawsze jesteś bardzo surowy dla zawodników, ale moim zdaniem zawsze musisz dać im trochę czasu".

Dyrektor AZ Alkmaar powiedział, że Reijnders to mocny zawodnik, wszyscy oprócz Milanu przespali ten moment, w którym należało go pozyskać. Jak się w tym zorientowałeś?
"Czasami są aspekty, które budzą wątpliwości. Osiągnięcie wysokiego poziomu zajęło Reijndersowi dużo czasu. Nie od razu zagrał w AZ – był w drugiej drużynie i poszedł na wypożyczenie. Zastanawiacie się więc, dlaczego AZ, które zwykle od razu wystawia na boisko dobrych piłkarzy, nie zdecydowało się na taki ruch w jego przypadku? To była nasza główna wątpliwość. Ale oczywiście było to odnotowane w naszej bazie danych: mieliśmy filmy, przeanalizowaliśmy dane, było wiele raportów, w których widzieliśmy pewne rzeczy wyraźnie. Zawsze radził sobie dobrze, grał w Lidze Konferencji. Widziałem go w meczu z Lazio, poszedłem też na mecz z West Hamem... I tak powiedziałem sobie, że ten zawodnik może wszystko, dużo biega, jest technicznie bardzo dobry. Zawsze jest pozytywnie nastawiony, zawsze prze do przodu. Podobał mi się jego profil. Pomyślałem, że moglibyśmy sprowadzić go do Milanu, a następnie zobaczyć, jak się rozwinie. W czerwcu odbyliśmy spotkanie ze Stefano Piolim w jego domu w Parmie. Od razu powiedział mi, że potrzebuje pomocnika z odpowiednią jakością, numer 8 w rozgrywaniu i o wszechstronnym profilu. Pokazałem mu więc Reindersa. Stefano od razu powiedział, że mu się podoba. Od tego momentu szybko posunęliśmy się do przodu w negocjacjach".

I w tym sezonie także odnajduje się strzelając gole...
"Myślę, że z łatwością może zdobyć 10 bramek. Ale potrafi też asystować, to równie ważne. To prawda, że wszyscy mówią o golach, ale znalezienie odpowiedniego podania też jest ważne".

Wracając do danych. Ta praca pomaga także zrozumieć, który zawodnik ma sens pozostać w Milanie, aby kontynuować swoją ścieżkę rozwoju, a kto być może nie zaoferuje niczego więcej?
"Podam przykład. W ciągu dwóch miesięcy możesz pomyśleć, że chłopakowi poszło słabo, ale mimo to chcesz sprawdzić dane. Widzisz więc, że może nie spisał się dobrze, ale i tak dał wiele drużynie. To jest pomocne, ponieważ rozumiesz, że przynajmniej coś robi. Są gracze, którzy też nic nie robią, zero według danych. Nie próbują dryblować, strzelać, wygrywać pojedynków jeden na jednego. Zatem dane są pomocne. Jednak tym, czego nie da się zaobserwować na podstawie danych, jest margines rozwoju zawodnika. Jak to może potoczyć się za dwa-trzy lata, trudno przewidzieć. To niewiadoma, dlatego ważny jest trener, sztab i skauci, którzy oglądają piłkarzy na żywo. Oglądając ich na żywo, można zrozumieć co mogliby poprawić, może nabrać trochę więcej masy mięśniowej, może popracować nad słabszą nogą. Jest wiele rzeczy, w których dane będą pomocne".

W tym wszystkim jest Paulo Fonseca. Jak do niego dotarłeś?
"Paulo ma styl, który widzieliśmy podczas pracy w Lille i który moim zdaniem powinien prezentować Milan. Gramy w Mediolanie, na San Siro, musimy kontrolować grę i piłkę. Musimy być solidni w tych kwestiach. Paulo ma dobrą zdolność do pracy, prowadzi ciekawe treningi. Pracuje indywidualnie i zespołowo. Może na przykład pracować ze wszystkimi pomocnikami: po treningu bierze czterech-pięciu pomocników i wykonuje z nimi określoną pracę. Mamy listopad, jestem pewien, ze pod koniec sezonu zobaczymy wielu graczy, którzy dzięki niemu zrobili ogromny krok naprzód".

Ten krok ma na celu umocnienie Milanu na szczycie, prawda?
"Pięciu najlepszych w Europie to Manchester City, Liverpool, Bayern itd. Chcemy przynajmniej spróbować podejść bliżej, ale nie jest to łatwe zadanie. Liverpoolowi również zajęło to osiem lat. Osiągnęli ten poziom, wcześniej tak nie było. Wykonali ważną i cenną pracę. Mieli jednak strategię pod okiem trenera, który miał precyzyjną metodologię gry. Chcemy zastosować tego typu metodologię gry współpracując z trenerem, który ma jasne pomysły i rozwija zawodników".

Czy zatem wybory Fonseki, na przykład dotyczące Leão, zawsze są wspierane przez kierownictwo klubu?
"Tak, pracujemy razem każdego dnia. A teraz myślę, że Leão jest zupełnie inny. Wystarczy spojrzeć na jego występy w Madrycie, Cagliari i w reprezentacji. Takie sytuacje mogą się zdarzyć, nie zawsze jesteś idealny, inaczej byłoby to zbyt proste. Musimy zaakceptować fakt, że piłkarze mogą mieć chwile trudności i wspierać ich tak, jak Zlatan i ja zrobiliśmy to z Rafą, dając mu wsparcie i konstruktywną dyskusję. Jesteśmy jak rodzina".

Theo może stać się jeszcze silniejszym liderem i siłą napędową drużyny?
"Tak będzie. Nawet nie zdaje sobie sprawy, jaki potencjał w nim drzemie. Taki lewy obrońca! Myślę, że ma przed sobą wspaniałą karierę, jest jeszcze młody".

Czy ty też miałeś Theo w swojej bazie danych?
"Oczywiście, odkąd grał w Atlético Madryt w Youth League. Widziałem go, gdy byłem w Monako. A potem Real Madryt go szybko zabrał (śmiech). Podążaliśmy za nim do Alaves i Realu Sociedad: miał niesamowite statystyki. Nadal tak jest: strzela wiele bramek i zalicza sporo asyst. Bardzo trudno jest znaleźć takiego lewego obrońcę".

Czy już zaczynasz widzieć, czego potrzebuje obecny Milan?
"Tak. Zaczęliśmy już rozmawiać i analizować różne profile. Z Ibrą, Giorgio Furlanim, trenerem, Gerrym Cardinale... Już rozmawialiśmy na ten temat. Mniej więcej wiemy już, jakie profile są w naszym zainteresowaniu, ale myślę, że będzie tego dużo więcej w czerwcu. Zaczniemy od przeanalizowania braków, a następnie stworzymy krótką listę".

Nie możesz wskazać tych, których brakuje?
"Nie, jeszcze nie (śmiech). Za chwile tak, ale jeśli będę mówił o tym teraz, w listopadzie, będzie to dla nas trudne. Być może w następne weekendy pojadę zobaczyć się z tymi zawodnikami, pojadę ze skautami".

Więc teraz mamy za zadanie cię śledzić i zobaczyć, gdzie uzyskasz akredytację?
"Może zmienię nazwisko (śmiech), tak będzie łatwiej".

Fofana powiedział, że Milan także jest gotowy na scudetto, ale trzeba dać temu trochę czasu.
"Tak, jestem pewien, że w tym zespole jest na to miejsce".

Ale już w tym sezonie?
"Tak. Mieliśmy trudności w pierwszych meczach, ale widać było, że w najważniejszych meczach, przeciwko Interowi i Realowi Madryt, byliśmy w dobrej dyspozycji, widzieliśmy naprawdę dobry Milan. Zawsze musimy dążyć do osiągnięcia tego celu, wnosząc nieco więcej koncentracji także w pozostałych meczach. To kwestia mentalności. Robimy wszystko, aby wejść na ścieżkę zwycięstw".

Pulisic to zdecydowanie jeden z najlepszych strzelców ostatnich dwóch lat. Jak go wybrałeś?
"W Dortmundzie był szalonym zawodnikiem, naprawdę silnym. Dlatego Chelsea go pozyskała. To ktoś, kto może grać zarówno na prawej, jak i na lewej stronie, jako dziesiątka, za napastnikiem. W Niemczech miał imponujące statystyki, w Chelsea nie. Widzieliśmy, że taki zawodnik nie może występować na wysokim poziomie w Premier League. Kiedy straciliśmy Brahima Díaza, to nazwisko pojawiło się natychmiast, była możliwość pozyskania Amerykanina. Czas robi dużo. Być może dwa lata wcześniej byłoby to niemożliwe. Ale kiedy jest miejsce, aby pozyskać takiego zawodnika, trzeba to natychmiast zrobić".

W jakiej roli go widzisz?
"W zeszłym sezonie jako prawy skrzydłowy rozegrał najlepszy sezon w swojej karierze. Jednak dzisiaj, być może, potrzebujemy go bardziej jako ofensywnego pomocnika".

Jaki transfer dał ci najwięcej satysfakcji w Milanie? Może z powodu negocjacji, które były w jakiś sposób szczególne...
"Tijji Reijnders. Podążaliśmy za nim przez wiele lat w drugiej drużynie AZ. Pojechałem zobaczyć go na MŚ U-20 w Argentynie, spotkałem się już z jego agentem we Włoszech. Rozmawialiśmy o Reijndersie i negocjacje rozpoczęły się w Argentynie, a nie w Holandii".

Dużo opowiedziałeś o skautingu i obserwacjach. Ale jakie masz obowiązki jako dyrektor techniczny?
"Odkąd objąłem tę rolę, mam bardziej dogłębną relację ze sztabem i trenerem, przeprowadzamy wiele analiz wideo. Lubię z nimi rozmawiać o taktyce, o tym, jak gramy i co możemy zrobić. Następnie jest część dotycząca szatni, podczas której zawodnicy opowiadają, jak układa im się sytuacja rodzinna. Jest mieszanka: rano jestem w Milanello, później w Casa Milan, w biurze. Jestem jeszcze młody, muszę jeszcze wiele się nauczyć. Nie mogę robić tylko jednej rzeczy. Obecność w Milanello jest ważna tak samo, jak ważna jest obecność w Europie: obserwacja, co robią inne kluby, spotkania z nowymi dyrektorami itd. Muszę starać się wiedzieć wszystko z wyprzedzeniem, aby wykonywać swoją pracę najlepiej jak to możliwe".