Milan ma siedem miesięcy, by znaleźć nowego właściciela pary rękawic. Wydaje się to proste, ale takie nie jest. Temat bramkarza na sezon 2026/2027 od miesięcy pozostaje w tle, odkąd stało się jasne, że negocjacje w sprawie przedłużenia kontraktu Mike'a Maignana zakończyły się niczym pewne spotkania dyplomatyczne: chłodne pożegnanie zamiast uścisku dłoni. Milan ma dziś bramkarza z kontraktem wygasającym w czerwcu. Podobna sytuacja miała już miejsce z Donnarummą, a za jego plecami nikogo, kto mógłby realnie aspirować do roli następcy: Terracciano na tym etapie kariery jest rezerwowym, Torriani to bardzo interesujący młody zawodnik, ale z bardzo małym doświadczeniem na najwyższym poziomie – podsumowuje Luca Bianchin w artykule na łamach La Gazzetta dello Sport.

Jaki więc jest priorytet Milanu? Przedłużenie umowy z Maignanem – bez wątpienia. Mike to człowiek o dużej dumie i nie będzie łatwo przekonać go, by zapomniał o napięciach z przeszłych negocjacji i podpisał wieloletni kontrakt pod czerwono-czarnym herbem. Kilka miesięcy temu Milan zdecydował się nie zamykać rozmów na poziomie 5 milionów euro za sezon, uznając, że MM miał za sobą dwa sezony wyraźnie poniżej swojego poziomu. Pierwsze miesiące z Allegrim były jednak imponujące, na miarę "Mike'a z czasów scudetto". Interwencje po strzałach Neresa w doliczonym czasie Milan – Napoli, Gattiego w Juve – Milan, Zappacosty w końcówce w Bergamo, obronione rzuty karne Dybali i Çalhanoğlu, rzut wolny Hernaniego w Parmie, efektowna parada po strzale głową Mario Gili – to momenty, które zbudowały tabelę Allegriego. Próba więc zostanie podjęta, i to zdecydowana. "Mike jest niezwykły i fantastycznym bramkarzem" – powiedział Tare przed meczem Pucharu Włoch z Lazio. "Postaramy się wspólnie znaleźć właściwą drogę w odpowiednim czasie". Maignan dokona swoich kalkulacji, a inne kluby z pewnością spróbują go pozyskać. Chelsea, która latem złożyła za niego ofertę, jest na razie w fazie refleksji.

Alternatywy. Równolegle jednak nieunikniona będzie praca nad planem B. Milan musi rozważyć alternatywę na wiosnę: bramkarza do pozyskania, który "zamknie" bramkę, jeśli Maignan zdecyduje się odejść. Opcji jest kilka. Można postawić na bramkarza z najwyższej półki, jak Alisson, który jednak w czerwcu będzie miał jeszcze rok kontraktu z Liverpoolem, więc trzeba by za niego zapłacić, a przede wszystkim ma bardzo wysoką pensję, bliską 8 milionów euro. Albo wybrać bramkarza na fali wznoszącej. Dwa nazwiska w tym kontekście: Robin Risser z Lens i Berke Özer z Lille. To dwaj bramkarze, których Milan obserwuje i – być może nieprzypadkowo – obaj grają we Francji, podobnie jak Maignan, który właśnie z Lille trafił do Milanu.

Kim jest Risser? Risser to francuski bramkarz z rocznika 2004: ma zaledwie 21 lat. Wychował się w Strasburgu i bardzo dobrze radzi sobie w Lens, obecnie liderze tabeli z drugą najlepszą defensywą. To bramkarz o solidnych warunkach fizycznych (191 cm wzrostu), potrafiący grać nogami. Nieprzypadkowo ma występy w młodzieżowych reprezentacjach Francji i opuścił igrzyska w Paryżu tylko z powodu problemu z łokciem. Risser pochodzi z małej miejscowości w Alzacji, słynącej z produkcji wina (choć podobno jako dziecko chciał zostać strażakiem), a w poprzednim sezonie spisywał się dobrze w Ligue 2.

Kim jest Özer? Özer jest na innym etapie swojej drogi. Turek ze Smyrny, o bardzo podobnym wzroście, ma 25 lat i mniej liniową karierę. Fenerbahçe w sezonie 2021/2022, potem belgijska druga liga w Westerlo, znów Turcja (Ümraniyespor i Eyüpspor). W Lille zasłynął przede wszystkim jako specjalista od rzutów karnych: oficjalnie w tym sezonie obronił już cztery: jeden w lidze i trzy w Lidze Europy: przeciwko Soulé (Roma), Živkoviciowi (PAOK) oraz w tym tygodniu Bedii (Young Boys). Jeszcze ważniejsze: to on obronił trzy rzuty karne z rzędu przeciwko Romie, przed strzałem Soulé dwukrotnie zatrzymał Dowbyka, przy czym wszystkie próby były powtarzane przez sędziego. W połowie października opuścił zgrupowanie reprezentacji Turcji w proteście przeciwko Vincenzo Montelli, który go powołał, ale nie wpisał do kadry meczowej na spotkanie z Bułgarią. W jego przypadku i w przypadku Rissera nie mówimy jednak o negocjacjach, a jedynie o wstępnym zainteresowaniu.

Torrianim interesuje się Arsenal. W tle Milan musi także rozważyć najlepszą ścieżkę rozwoju dla Torrianiego. Bramkarz z rocznika 2005 gra w Milan Futuro i na razie nie jest przewidziany na wypożyczenie. Prawdopodobne jest, że pozostanie w barwach Milanu, a latem wraz z klubem oceni najlepsze rozwiązanie na przyszłość. Za granicą Arsenal jest dość mocno zainteresowany – Torriani latem rozegrał świetny mecz towarzyski przeciwko Kanonierom, broniąc trzy rzuty karne, ale dla Milanu na dziś nie stanowi to realnego zagrożenia. W wieku dwudziestu lat ma mnóstwo czasu na przemyślenia.