Niezorientowanym, niedouczonym oraz nałogowym sklerotykom oderwanym od faktów i karmiących się szajbą przypominamy, że obecna, stosunkowo dobra bo bezpieczna finansowo sytuacja Milanu jest efektem przede wszystkim przejęcia Milanu przez Elliott. W dalszej kolejności możemy też wskazać, że dzięki pracy ludzi których Elliottt zatrudnił do misji niemożliwej czyli wyciągnięcia Milanu z wieloletniej zapaści... zapaści finansowej, zapaści strukturalnej, zapaści tożsamościowej i relacyjnej, zapaści wizerunkowej, zapaści sportowej, zapaści szkoleniowej, zapaści komunikacyjnej. Modelowo patrząc... zazwyczaj zaczyna się od zapaści strukturalnej (złe zarządzanie), co prowadzi do finansowej. Ta z kolei wymusza oszczędności, skutkując zapaścią sportową. Gdy brakuje wyników, kibice czują frustrację (zapaść relacyjna) i zaczynają pytać, czym właściwie jest ich klub (zapaść tożsamościowa). Fakty są takie Milan odzyskał godność dzięki temu że Elliott wyciągnął Milan z wielopoziomowego szamba, którego ogromny poziom skomplikowania i zawiłości nie rozumie nikt poza osobami które miały dostęp do dokumentów klubu kiedy Elliott go przejmował. Tym właśnie zajmuje się Elliott to pijawki które żyją z wojen, kryzysów i bankructw akurat w przypadku Milanu interesy kibiców i pijawek były zbieżne tj, jedni i drudzy chcieli tego samego z tym ze z innego powodu. Żeby jednak stłumić być może rodzące się ambiwalentne uczucie czytelnika wytłumaczmy sobie jedną rzecz. Kibice Milanu mogą być wdzięczni że Elliott wyciągnął klub z zapaści ale nie oszukujmy się nie zrobili tego dla sportu czy sympatii kibicowskich. Judejczycy nie robią nic czego nie da się zamienić na zysk, dziś łatwo zapomnieć o tamtych problemach Milanu z UEFA, finansowym fair-play, zakazie transferowy, , groźbami usunięcia z pucharów co koniec końców w sposób uzgodniony się stało. A i jeszcze jedno Furlanii to Elliott, jest typową pijawką, ma duże kompetencje w obszarze finansowym ale na piłce, kierowaniu klubem czy komunikacji z kibicami oraz budowaniu zespołu to on się nie zna w ogóle, finanse - tak, spotowo i organizacyjnie - nie. Najwięcej dobrego robi w obszarach któe nikogo nie interesują i nie są wyeksponowane bo kiedy Furlani wchodzi między ludzi od razu robi się drętwo, sztywno i czerstwo, mawia się czasami że piłkarz to drewno, można to sparafrazować i powiedzieć ze Furlani ma język z drewna i umiejętności komunikacyjne na poziomie Australopiteka czyli jak podaje encyklopedia "Furlaniego Południa". Zatem żeby podsumować i ugruntować wiedzę, wyjaśnijmy, Elliot to "distressed debt" - "fundusz sępi" - Vulture Fund, zarabia na długach państw i firm, które są na skraju bankructwa lub już upadły. Elliott Management słynie z niezwykle agresywnego podejścia. Oni nie tylko "kupują dług", ale często wymuszają spłatę kupując udziały i wymuszając na zarządach np. decyzje o sprzedaży części firmy, dywidendy, zwolnienia to jest ten sposób działania to aktywizm korporacyjny. Więc upadły Milan był dla nich w sam raz, dużą dozą niewiedzy i ignorancji wykaże się osoba która będzie uważała że Red Bird miał udział w wyciąganiu Milanu z bagna i zapaści. Nie miał, bo to jest Private Equity fundusz który stawia na stabilny wzrost wartości portfela i inwestycja w stadion jest tego najlepszym przykładem, to inna filozofia nie mająca nic wspólnego elliottową maksymalizacją zwrotu poprzez nacisk prawny/polityczny. Red Bird nie zajmuje się wyciąganiem z długów i zapaści, to fundusz o szerszym profilu, który zarządza aktywami o wartości ok. 14 miliardów dolarów. RedBird nie inwestuje „we wszystko”. Skupia się na trzech konkretnych filarach, gdzie szuka synergii czyli sport, media i rozrywka, usługi finansowe - nie ma tu przejmowania upadłych biznesów, wyciągania firm z zapaści, to nie ta bajka. RedBird to fundusz strategiczny, który chce być właścicielem najcenniejszych marek w świecie sportu i rozrywki, łącząc emocje kibiców z twardym biznesem i technologią. Elliott to "waga ciężka" finansowej agresji. To potężni zawodnicy tam gdzie inny fundusz, unika procesów sądowych i woli restrukturyzację zamiast egzekucji komorniczej na majątku państwowym czy korporacyjnym, tam elliott wchodzi na galowo i czuje się jak u siebie w domu, to jest to zasadnicza różnica w etyce i modelu biznesowym. Bez Elliotta Red Bird nawet nie popatrzył by na Milan.

Tak jest. Kupno stadionu to milowy krok w tym skomplikowanym procesie.
I to jest ta różnica pomiędzy tekturową makietą wspaniałego Elliotta.