Maignan, kapitan Rossonerich, był pierwszy: zainaugurował sezon przedłużeń kontraktów. Podpis Mike'a był koniecznością ze względu na letni termin wygaśnięcia umowy. Bez prolongaty już mógłby swobodnie porozumiewać się z innymi klubami. Milan go zatrzymał i zabezpieczył, świętując to z rozmachem. I słusznie: Maignan jest jednym z symboli odnowionych ambicji drużyny. Planowanie przyszłości nie dotyczy tylko boiska czy rynku transferowego, ale także biurka pełnego kontraktów do zaktualizowania. Od bramki przechodzi się do obrony – to schemat, którym podąży także zarząd: kolejnym podpisem powinien być ten Fika Tomoriego, dziś związanego z mediolańskim klubem umową do czerwca 2027 roku. Od filaru defensywy mistrzowskiego sezonu, przez turbulencje ostatnich rozgrywek, aż po ponowne odnalezienie się u boku Allegriego, który wie, jak wydobyć potencjał ze swoich środkowych obrońców. Max okazał się dla Tomoriego jak kuracja – dziś jest w pełni odbudowany i w najlepszej formie: przedłużenie kontraktu dojdzie do skutku, biorąc pod uwagę wspólną wolę obu stron.

Kolejny obrońca będzie tematem rozmów o przedłużeniu: Davide Bartesaghi już w maju zeszłego roku odwiedził siedzibę klubu, by przedłużyć kontrakt z Milanem do 2030 roku. W międzyczasie jednak z młodej obietnicy stał się podstawowym zawodnikiem na lewej stronie obrony: bardziej niż przesunięcie daty wygaśnięcia (z 2030 na 2031) chodzić będzie o dostosowanie pensji do nowych standardów. Wśród najbardziej aktualnych tematów znajduje się także przyszłość Rubena Loftusa-Cheeka, związanego z klubem do 2027 roku. Jego nowa rola jako podstawowego zawodnika oraz obecność Allegriego, który ceni go za jakość i fizyczność pomocnika "od wszystkiego", mogą być bodźcem do kolejnego przedłużenia umowy.

Najbardziej rozpalające kibiców Rossonerich przypadki dotyczą Rafaela Leão i Christiana Pulisica. Łączy ich pozycja, ale różnią sytuacje kontraktowe. Latem 2023 roku Rafa podpisał pięcioletnie przedłużenie, kończąc bardzo długie negocjacje. Jego wynagrodzenie uczyniło go najlepiej opłacanym zawodnikiem kadry – ponad 5 milionów euro za sezon. Wzajemny szacunek pozostaje niezmienny: Portugalczyk jest uważany za klejnot drużyny (pomijając problemy zdrowotne, które ostatnio wpływają na jego dyspozycję i wykorzystanie), a Leão widzi w Milanie klub swojej przyszłości. W przypadku Pulisica nowy kontrakt wydawał się bliski, zanim temat stał się delikatny. Chris jest obecnie najlepszym strzelcem Rossonerich i mimo słabszego 2026 roku wciąż znajduje się w najlepszym okresie kariery. Dla niego również Mediolan jest domem, ale jako jeden z najbardziej rozpoznawalnych zawodników może oczekiwać pensji na poziomie największych gwiazd drużyny. Temat wróci w rozmowach.

Wśród napastników z wygasającą latem umową jest Niclas Füllkrug, wypożyczony do Milanu z West Hamu z opcją wykupu za 5 milionów euro. Siedem występów i jeden gol w barwach Rossonerich – jako rezerwowy napastnik może być opcją. Ma jeszcze cztery miesiące, by zasłużyć na potwierdzenie. Kontrakt do 2026 roku z opcją przedłużenia o kolejny sezon: Milan skorzysta z niej tylko za zgodą Luki Modricia. Luka jest bardzo szczęśliwy ze swojego doświadczenia w Mediolanie, ale przed podjęciem decyzji o pozostaniu na kolejny rok będzie chciał dokładnie ocenić (po zakończeniu sezonu) swoją motywację i kondycję fizyczną. Dla Milanu odpowiedź już brzmi "tak", bowiem klub jest gotowy na przedłużenie. Ostateczna decyzja Luki zapadnie latem – podsumowuje Alessandra Gozzini w artykule opublikowanym w piątkowym wydaniu La Gazzetta dello Sport.