Reakcja Rafaela Leão na wczorajszą zmianę była kroplą, która przelała czarę goryczy. Naczynie było już pełne od tygodni, ale całe środowisko Milanu potrafiło dotąd powstrzymać jego przepełnienie. Reakcja na zmianę, w tym grymasy niezadowolenia, powolne opuszczanie boiska, konfrontacja z Allegrim oraz to, co zrobił później na ławce (rzucił kurtkę na ziemię, kopnął kilka butelek z wodą i lodówkę z lodem, a także ciągle kręcił głową) – pokazuje trudny okres w zarządzaniu zawodnikiem, który w 2026 roku nie jest już młodym talentem z wielkimi nadziejami, lecz dojrzałym mężczyzną oraz ważnym piłkarzem ze względu na to, kim jest i jaką koszulkę nosi.

Na tym samym stadionie, na którym w zeszłym roku podczas Lazio – Milan, razem z Theo Hernándezem i na oczach Gerry'ego Cardinale, był bohaterem buntu wobec drużyny, Leão rozpoczął mecz w sposób daleki od przekonującego. Miał problemy ze znalezieniem odpowiedniej pozycji na boisku, nie był dobrze obsługiwany przez kolegów, ale też sam rzadko poruszał się właściwie, by ułatwić rozwijanie akcji. Rezultat? Ani jednego strzału na bramkę i żadnej znaczącej akcji w pierwszej połowie. W drugiej połowie przynajmniej dwa razy pokazywał kolegom, gdzie podać piłkę, ale był ignorowany. Stąd wzięła się także jego dość wyraźna reakcja wobec Christiana Pulisica, winnego tego, że nie podał mu piłki, gdy Rafa wygrał pojedynek z obroną rywali.

Gdy zobaczył tablicę czwartego sędziego z numerem swojej koszulki, nie próbował ukryć swojego niezadowolenia. Schodził z boiska bardzo powoli, do tego stopnia, że Mike Maignan musiał przebiec około 50 metrów, aby go ponaglić. Następnie, gdy dotarł do linii bocznej, doszło do konfrontacji z Allegrim. Trener próbował go objąć i uspokoić sytuację, ale bez powodzenia. Zachowanie Rafy nie spodobało się również dyrektorowi sportowemu Igli Tare, który uchwycony przez kamery wyraźnie pokazał, że nie podoba mu się sposób, w jaki Leão opuścił boisko. To wydarzyło się wczoraj, ale sprawa ma też inne tło.

Od kilku tygodni wokół Leão wieją niekorzystne wiatry z powodu serii jego zachowań, zwłaszcza w murach Milanello, które nie spodobały się wielu osobom: od kolegów z drużyny, przez sztab szkoleniowy, aż po działaczy. Kilka incydentów (również poza boiskiem) spowodowało, że zamiast chronić ważnego technicznie piłkarza, w klubie zaczęto odczuwać niepokój, że obrał drogę mogącą zdusić jego talent. Tym bardziej że w wieku 27 lat i z rolą lidera uznaną przez wszystkich oczekiwano czegoś więcej, także jeśli chodzi o dbanie o ciało poza Milanello. Problemy z pubalgią nie zniknęły całkowicie, a bez odpowiednich środków ostrożności nie znikną w ogóle. Leão ryzykuje, że będzie się z tym zmagał aż do mistrzostw świata, na których chciałby być jedną z gwiazd reprezentacji Portugalii. Wiele jednak zależy od tego, jak odbuduje się w Milanie.

W obliczu tych wszystkich okoliczności, wszelkie rozmowy dotyczące przedłużenia kontraktu Leão zostały już kilka tygodni temu zamrożone przez klub – zaznacza portal MilanNews. Zanim klub ponownie usiądzie do stołu negocjacyjnego, chce zobaczyć bardzo wyraźne sygnały zmiany ze strony Rafy, ponieważ obecnie nie uważa, że istnieją warunki do kontynuowania rozmów. Teraz kontrakt trzeba zasłużyć konkretnymi wynikami na boisku.

Na częściową obronę Leão można przytoczyć kwestię taktyki. Gdy Allegri zdecydował się na system 3-5-2, zawodnik zaakceptował to, wiedząc, że to ustawienie nie podkreśli jego najlepszych cech. Leão nie jest typową "dziewiątką", a mecz na Stadio Olimpico tylko to potwierdził. Brak prawdziwego napastnika (Gimenez kontuzjowany przez cztery miesiące, Füllkrug rzadko grający z powodu problemów z palcami u stopy) wpłynął na formę Rafy, który musiał grać jako środkowy napastnik, choć nim nie jest. Massimo Ambrosini i Paolo Di Canio w analizach dla DAZN Italia i Sky Sport podkreślili, że wystawianie Leão jako napastnika pozbawia Milan jego największego potencjału. Portugalczyk potrzebuje fizycznie i mentalnie być stale zaangażowany w grę, a ta rola sprawia, że jest bardziej wyłączony z meczu. Jeśli dodatkowo, gdy wykonuje właściwe ruchy, nie dostaje podań – wszystko w końcu eksploduje.

W obliczu tego wszystkiego pojawia się kluczowe pytanie. Massimiliano Allegri, niezadowolony z formy Leão, musi podjąć ważną decyzję: czy posadzić go na ławce, aby pokazać mu, że tak dalej być nie może, czy nadal mu ufać, ponieważ inni zawodnicy nie dają większych gwarancji? Jedno jest pewne: nie zmieni systemu gry, ponieważ ustawienie 3-5-2 doprowadziło Milan na drugie miejsce w tabeli, a pozostali zawodnicy dobrze funkcjonują w tym systemie. Zmiana taktyki dla jednego piłkarza mogłaby zostać źle odebrana przez resztę drużyny. Teraz naprawdę piłka jest po stronie Rafy: musi udowodnić, że chce być zawodnikiem Milanu.