To miał być mecz pierwszych przebłysków, pierwszego odbicia się, nadziei na dostrzeżenie czegoś, co pozwoliłoby przypuszczać bardziej świetlaną przyszłość. Tymczasem Ardon Jashari nie stanął na wysokości zadania. Nie na poziomie Modricia, rzecz jasna, ale tego akurat można było się spodziewać: Chorwat to mistrz, znakomity piłkarz, z ogromnym doświadczeniem w zarządzaniu meczem, tempem gry, obiema fazami i przestrzenią na boisku. Szwajcar z numerem 30 nie udowodnił, że dorasta do poziomu Milanu w swoim pierwszym sezonie w czerwono-czarnych barwach. Na ostateczny werdykt jest jeszcze za wcześnie, ale z pewnością debiutancki rok zasługuje na ocenę negatywną. Począwszy od wczorajszego meczu – podsumowuje w poniedziałkowym wydaniu Corriere dello Sport.

Można wskazać pewne okoliczności łagodzące, ale jest też wiele uzasadnionych powodów do krytyki. Bo Jashari wczoraj wyraźnie zawiódł, podobnie jak wielu jego kolegów z drużyny – porażki nie można przypisać wyłącznie jemu i tak nie jest – jednak jego błąd na początku spotkania zapoczątkował to, co działo się przez kolejne 85 minut. Strata piłki w środku pola w starciu z Thorsvedtem otworzyła drogę do prowadzenia dla drużyny Neroverdi: prosty, ciężki gatunkowo i kluczowy błąd. Być może częściowo wynikał on z małej liczby minut rozegranych przez Szwajcara w tym sezonie: nie jest łatwo grać rzadko i, kiedy już jest się na boisku, od razu wejść w rytm i charakter meczu.

Jashari to zawodnik, który grał bardzo niewiele: 28 minut w ciągu ostatniego półtora miesiąca. Jego ostatni występ w pierwszym składzie miał miejsce 15 marca w Rzymie przeciwko Lazio, ale jako mezzala, zastępując zawieszonego Rabiota. Tę samą rolę pełnił niemal miesiąc wcześniej w meczu domowym z Parmą. W praktyce 23-latek nie grał regularnie na pozycji rozgrywającego od prawie trzech miesięcy – zdecydowanie zbyt długo, by być w pełni efektywnym. Oczywiście są to pewne usprawiedliwienia, częściowe okoliczności łagodzące, które jednak nie tłumaczą słabego występu z wczoraj. Na ten moment nie uzasadniają też w żaden sposób transferu za 37 milionów euro ani tygodni poświęconych na jego pozyskanie. Kierownictwo Milanu ma jednak nadzieję na powtórkę scenariusza Tonalego: Włoch również w pierwszym sezonie bardzo się męczył, by dopiero w drugim odnaleźć odpowiednią równowagę techniczną i mentalną. Dla Jashariego to przykład, który może mu pomóc, ale w trzech najbliższych meczach musi pokazać znacznie więcej.