To delikatny moment, ryzyko utraty kwalifikacji do Ligi Mistrzów jest wysokie, a Gerry Cardinale jest rozczarowany kierunkiem, w jakim zmierza sezon Milanu. Wyobrażał sobie inny sezon 2025/2026 i choć punktów w tabeli jest więcej niż rok temu, nie może być zadowolony. Zwłaszcza z wyników osiąganych w ostatnich dwóch miesiącach oraz z atmosfery wokół klubu, która ponownie stała się gorąca po wczorajszym proteście na San Siro. Szef RedBird chce wygrywać, powtarzał to także w ostatnich wywiadach, i mimo obecnych trudności nie zmienił zdania. Inwestował i będzie inwestował również w przyszłości. Projekt uruchomiony w maju, który doprowadził drużynę nawet na pierwsze miejsce w tabeli i zapewniał jej stabilną pozycję w strefie Ligi Mistrzów, wydaje się jednak bliski rozpadu, ze wszystkimi tego konsekwencjami zarówno na poziomie decyzji sportowych (ryzyko konieczności zaczynania od zera, z nowymi działaczami i nowym trenerem), jak i finansowych (kolejny sezon bez wpływów z Ligi Mistrzów i kolejny bilans zamknięty stratą, chyba że dojdzie do sprzedaży któregoś z głównych zawodników). W przyszłym roku Milan ponownie zagra w Europie, ale różnica między startem w Lidze Mistrzów a w Lidze Europy (lub, co gorsza, w Lidze Konferencji) jest ogromna – podsumowuje w artykule Andrea Ramazzotti (La Gazzetta dello Sport).

Na dwie kolejki przed końcem sezonu nie jest to jeszcze moment na rozliczenia. Hasło płynące zza oceanu brzmi: trzymać się razem i wspólnie walczyć o cel wyznaczony zeszłego lata – miejsce w pierwszej czwórce. To był i nadal jest absolutny priorytet Cardinale. Po pięciu porażkach w ostatnich ośmiu kolejkach kwalifikacja do Ligi Mistrzów wydaje się bardzo odległa, ale w rzeczywistości dwa zwycięstwa z Genoą i Cagliari dałyby Milanowi co najmniej czwarte miejsce. Według klubu to punkt wyjścia, o którym nie wolno zapominać. Po 24 maja, gdy zakończy się Serie A, nadejdzie czas refleksji i oceny zarówno pozytywnych, jak i negatywnych stron sezonu. Począwszy od tych drugich i od mercato, które nie zadziałało – poza niewielką częścią (dobrze spisali się Modrić i Rabiot, plus kilka pojedynczych przebłysków innych nowych zawodników).

Dyrektor generalny Furlani, dyrektor sportowy Tare, dyrektor techniczny Moncada oraz doradca Ibrahimović wszyscy ponoszą odpowiedzialność. Jedni większą, inni mniejszą. Nikt jednak nie jest bez winy. Restart będzie zależał od tego, kto z nich pozostanie, oraz od kwestii trenera (czy Allegri zostanie?). Pierwszym pytaniem, na które trzeba będzie znaleźć odpowiedź, jest jednak to dotyczące kierownictwa klubu, które nigdy wcześniej nie było tak niepewne. W całości! Wrażenie jest takie, że zwłaszcza (choć nie tylko) w przypadku braku miejsca w pierwszej czwórce może dojść do całkowitej rewolucji na najwyższych szczeblach przy via Aldo Rossi.