Piłka na własnej połowie boiska, budowanie akcji od tyłu – bardzo głęboko od tyłu – szukanie najlepszego sposobu na wyjście spod pressingu i rozpoczęcie fazy ofensywnej. Ta piłkarska metafora dobrze oddaje obecny moment Milanu, który jest zmuszony wyjść z impasu i rozpocząć odbudowę. To właśnie zadanie stoi przed Gerrym Cardinale, który osobiście przejął kontrolę nad sytuacją i musi nadać nowy kształt czterem stanowiskom zwolnionym jednocześnie dzień po kompromitującej porażce z Cagliari. "Budować" nie jest tu przypadkowym czasownikiem – to jedno z pojęć, na których opiera się cała kariera Ralfa Rangnicka. Niezależnie od pełnionej funkcji (na ławce trenerskiej czy w zarządzie) nigdy nie ograniczał się do wykonywania poleceń właścicieli. Zawsze realizował własny model i własną wizję. I tak, obecnie piłka znajduje się właśnie na połowie Rossonerich, ponieważ to RedBird musi w tych dniach zdecydować, czy Ralf jest odpowiednim człowiekiem do odbudowy klubu. Przedstawił on Cardinale swoje warunki, a jego warunki zazwyczaj nie podlegają negocjacjom. Kompletny pakiet: bierzesz albo rezygnujesz. Gerry analizuje sytuację i rozważa argumenty za i przeciw. A tych jest sporo po obu stronach.

Zalety
Rangnick nie jest zwykłym dyrektorem, menedżerem czy planistą. A właściwie jest nimi wszystkimi, ale nie jako pojedyncza osoba. Stanowi kompletny model operacyjny, rozwijany i doskonalony przez dziesięciolecia dzięki doświadczeniom zdobytym zarówno jako trener, działacz klubowy, jak i menedżer całej grupy klubów (Red Bull). Dzięki temu potrafi spojrzeć całościowo na zarządzanie pionem sportowym, ponieważ pracował w nim z wielu różnych perspektyw. Byłby to niewątpliwie ogromny atut w środowisku Milanu, który pod wieloma względami musi zaczynać niemal od zera. Szczególną umiejętnością Rangnicka jest utrzymywanie pod jednym "parasolem" wszystkich filarów pionu sportowego klubu: transferów, skautingu oraz rozwoju akademii młodzieżowej. Kolejnym punktem wspólnym z RedBird jest strategia. Niemiec rozwinął swoje kompetencje, współtworząc z sukcesami model Red Bulla, który zakłada samowystarczalność opartą na wyszukiwaniu, szkoleniu i rozwijaniu własnych talentów. W praktyce oznacza to otwarcie drzwi do atrakcyjnego świata zysków ze sprzedaży zawodników. Nie muszą one być jedynym celem końcowym, ale z pewnością stanowią interesującą możliwość. Cardinale zyskałby ponadto w Rangnicku wyraźnego i uznanego lidera, który chce sam wybierać trenera, dyrektora sportowego i szefa skautingu, a także przyprowadza ze sobą zespół zaufanych współpracowników. Teoretycznie byłby to jednolity blok, który powinien zapobiegać nieporozumieniom, konfliktom i rozbieżnościom wizji, jakie wielokrotnie pojawiały się w trakcie tego sezonu.

Wady
Niektóre z wymienionych zalet niosą jednak ze sobą również wady. Przede wszystkim sztab. Jest on bardzo liczny pod względem czysto personalnym. Wręcz zbyt liczny: więcej osób między Casa Milan a Milanello oznacza więcej pensji do wypłacenia. Projekt jest kosztowny. Jest też największa niewiadoma ze wszystkich. Powierzenie losów klubu jednolitej strukturze podporządkowanej jednej osobie oznacza ryzyko konieczności ponownego rozpoczynania wszystkiego od zera, jeśli projekt nie wypali. W tradycyjnym włoskim futbolu jesteśmy przyzwyczajeni do sytuacji, w której trener traci pracę z powodu słabych wyników, a dyrektor sportowy zostaje zwolniony, gdy transfery nie spełniają oczekiwań. Tutaj mowa byłaby jednak o zintegrowanym systemie, w którym wszystko jest ze sobą powiązane. Jeśli projekt nie nabrałby rozpędu, Milan mógłby ponownie stać się pustą skorupą – dokładnie taką, jaką jest obecnie. To również jeden z aspektów, nad którymi intensywnie zastanawia się Cardinale. Rozważa także kwestię wewnętrznej równowagi w klubie, mając jeszcze świeżo w pamięci doświadczenia zakończonego sezonu. Rangnick jest nie tylko postacią charyzmatyczną i wpływową, ale również autorytarną. Gdy przychodzi, przychodzi po to, by rządzić. Nie należy do osób skłonnych do kompromisów czy dyskusji. Dlatego kolejne kluczowe pytanie brzmi: czy właściciel RedBird rzeczywiście chce oddać w ręce jednego człowieka wybór trenera, dyrektora sportowego i szefa skautingu? Oczywiście ostateczne słowo nadal należałoby do Gerry'ego. Jednak w momencie, gdy decydujesz się zaufać Rangnickowi, decydujesz się również zaufać dobrze znanemu modelowi działania, który pozostawia niewiele miejsca na kompromisy. Bierzesz albo rezygnujesz. Nadszedł czas podjęcia decyzji – podsumowuje w niedzielę La Gazzetta dello Sport.