Dziennikarz G.B. Olivero na łamach La Gazzetta dello Sport wypowiedział się na temat Lautaro Martíneza i Mike'a Maignana:

"Wczoraj Lautaro Martínez pojawił się w Appiano Gentile (centrum szkoleniowe Interu). Czy mógł poprosić o dodatkowe dni urlopu? Oczywiście. Czy by je dostał? Z pewnością, zwłaszcza że Argentyńczyk przez cały rok dźwiga na swoich barkach ogromną odpowiedzialność. Ale niczego takiego nie zrobił. Lautaro wykorzystał dwadzieścia dni odpoczynku, przetrawił rozczarowanie przegranym finałem mundialu, w którym nie rozegrał nawet minuty, i przygotowuje się do kolejnego sezonu w roli jednego z najważniejszych zawodników. Razem z nim w Appiano był Marcus Thuram, który mundial przeżył niejako jako pasażer na gapę (minuta na boisku), ale cały czas z uśmiechem na twarzy. Ten sam uśmiech pokazywał na pierwszych zdjęciach z treningu.

Mike Maignan jest mniej pogodnym typem, to kwestia charakteru. Jego mundial zakończył się dzień wcześniej niż Lautaro – sześcioma golami straconymi przez Francję w meczu o trzecie miejsce z Anglią. Jego wakacje potrwają jednak o tydzień dłużej. Kapitan Milanu pojawi się ponownie w Milanello 16 sierpnia, cztery dni później niż pierwotnie planowano (a już ta data wydawała się dość hojna). Taki sam harmonogram ma Rabiot – skoro kapitan może, to mogą wszyscy. To już przykład dla innych. Maignan jest bramkarzem, przechodzi inny rodzaj przygotowań i potrzebuje niewiele czasu, żeby przygotować się do oficjalnego debiutu. Jeśli jednak jakiś kibic kręci na to nosem, cóż – jest to normalne, ponieważ nowy terminarz wymusza mocny start: przed jesienną przerwą rozegranych zostanie pięć kolejek, więc szybkie stracenie dystansu byłoby poważnym problemem.

Najwyraźniej Maignan nie wziął pod uwagę tego, jak zakończył się sezon Milanu – z sensacyjnym brakiem awansu do Ligi Mistrzów. Nie wziął pod uwagę konieczności, by Amorim wdrożył swoją filozofię w całym zespole. Nie wziął pod uwagę swojej roli w szatni, równie ważnej jak ta na boisku. Oczywiście zdarzają się gorsze rzeczy, a skoro klub dał mu kilka dodatkowych dni urlopu, to z pewnością miał ku temu swoje powody i dokonał odpowiedniej oceny sytuacji.

Maignanowi wystarczą dwie spektakularne parady, żeby pogodzić się z kibicami, którym trudno wybaczyć mu nawet nieobecność na pogrzebie Franco Baresiego. To prawda, że był wtedy po drugiej stronie świata i nie znał dobrze Franco. Ale miał możliwość powrotu, a opaska kapitańska nie jest elementem dekoracyjnym – wiąże się z określonym sposobem postępowania, szczególnie gdy trzeba oddać hołd człowiekowi, który przez 15 lat nosił ją w sposób mistrzowski".