ZWYCIĘSTWO NA 100-LECIE SAN SIRO!
ZWYCIĘSTWO NA 100-LECIE SAN SIRO!
Czujecie ten rytm? Gila, Chukwueze, Modrić, Chukwueze, Gila, Modrić, Gila, Modrić, Saelemaekers, Pulisic, Rabiot, Gila, Pulisic, Rabiot, Ramos, Rabiot. Drugiego gola Milanu w niedzielny wieczór poprzedziło 15 kolejnych podań, podczas których Lecce ani razu nie dotknęło piłki. Nie chodzi tylko o ich liczbę, ale o estetykę. Jedno z podań Pulisica zostało wykonane po mistrzowsku, ale liczy się końcowe przyspieszenie, kiedy trzej saksofoniści zaczynają improwizować: podwójna kombinacja Pulisic – Rabiot oraz Rabiot – Ramos – Rabiot była prawdziwym spektaklem, a San Siro to doceniło. Wielkie brawa. A więc przyjrzyjmy się jeszcze raz tej akcji. Zaczyna się na połowie Milanu, blisko linii bocznej. Gila utrzymuje piłkę w boisku i stamtąd rodzi się trójkowa wymiana z Modriciem i Chukwueze. Do bramki jest daleko, więc w tym momencie najważniejsze jest utrzymanie posiadania i niezgubienie piłki.
Modrić (a któż inny?) nadaje jej pierwszy impuls. Odnajduje Saelemaekersa w środku pola i przenosi grę z prawej strony na lewą. Milan w tym momencie zwalnia, ponieważ Lecce wróciło i ustawiło się w obronie. Rabiot, z całkowitym spokojem, ponownie przenosi piłkę na prawą stronę, gdzie podłączył się Gila. I właśnie tutaj zmienia się rytm muzyki. Gila znajduje Pulisica podaniem w pionie, a CP11 jednym kontaktem uwalnia Rabiota, który wymienia podanie z Ramosem i przed bramkarzem lewą nogą trafia w bliższy słupek.
Teraz, choć jest już praktycznie jesień, można powiedzieć, że jedna jaskółka wiosny nie czyni. Rok temu Milan Allegriego strzelił pięknego gola po szybkim przejściu do ataku, po 16 podaniach zakończonych strzałem Pulisica. Reszta sezonu nie była jednak dokładnie pochwałą gry opartej na posiadaniu piłki. Z Amorimem powinno być jednak inaczej. Milan po pół godzinie meczu z Lecce miał 80% posiadania piłki, a ta akcja zawiera w sobie wiele z tego, co portugalski trener próbuje wprowadzić na boisko: utrzymywanie piłki, odpowiednią w danym momencie grę wertykalną, wejście pomocnika w pole karne, zawodników przemieszczających się po boisku i odczytujących ruchy defensywy. Jeśli piłkarze przekonają się, że nie tylko można tak grać, ale że opłaca się tak grać, portugalska rewolucja będzie już w połowie drogi.
Aż sobie odpaliłem tamten skrót i taki Suso to byłby zbawieniem tego jałowego Milanu m
dobre