Jego dwadzieścia lat robi wrażenie nie tylko ze względu na umiejętności techniczne, tempo rozwoju czy zdrową bezczelność, z jaką podchodzi do meczów. Tym, co naprawdę imponuje w przypadku Alphadjo Cisse, biorąc pod uwagę jego wiek, jest naturalność, z jaką zachowuje się w polu karnym. Właśnie tam, gdzie piłka często staje się ciężka jak piłka lekarska.

Gol Alphy w Genui wydawał się łatwy, ponieważ to on sprawił, że taki był. W rzeczywistości jednak wcale nie należał do prostych. Podanie Rabiota było dość wolne, odległość od bramki wcale nie była mała, Genoa pozostawała odkryta po stracie piłki podczas wyprowadzania akcji, ale Bijlow nie był ustawiony aż tak źle, by pokonanie go nie wymagało precyzji. I właśnie tutaj pojawiła się kluczowa decyzja. Jesteśmy niemal pewni, że wielu innych napastników w takiej sytuacji zdecydowałoby się na mocny strzał. Potencjalnie ryzykowny. On postąpił inaczej – poszukał dalszego rogu bramki i trafił tam, posyłając piłkę kolejnym w tym roku delikatnym muśnięciem.

Napastnik jest decydujący wtedy, gdy podejmuje właściwe decyzje i zachowuje trzeźwość umysłu w tej części boiska, gdzie wszystko sprzyja utracie koncentracji. Alpha nie traci zimnej krwi. Jego wielkim atutem jest to, że już przed oddaniem strzału wie, co chce zrobić. I właśnie to odróżnia go od wielu innych dwudziestolatków poruszających się w tych samych rejonach boiska.

Alpha, który razem z całą drużyną musiał przełknąć gorycz kompromitującego występu w europejskich pucharach, szybko ponownie znalazł się w centrum uwagi. To jego piąty gol w lidze, dzięki któremu jest najlepszym strzelcem Milanu w Serie A ex aequo z Rabiotem. Ósma bramka w tym sezonie, a jeśli chodzi o ten dorobek, tytuł najlepszego strzelca należy już wyłącznie do niego. Teraz czeka go zmiana torby sportowej: torba Milanu zostanie w szatni w Milanello, a Cisse zarzuci na ramię niebieską torbę reprezentacji Włoch. I nie chodzi o jasnoniebieski odcień, a o prawdziwy błękit reprezentacyjnej koszulki. Po tym, jak podczas poprzedniej przerwy reprezentacyjnej pojawił się już pomysł powołania zawodnika, tym razem Mancini zaprosił go do Coverciano. Biorąc pod uwagę statystyki Alphy i potrzebę reprezentacji Włoch znalezienia nowych zawodników, trudno byłoby wyobrazić sobie inną decyzję.

Są tacy, którzy twierdzą, że w czwartkowym meczu z Ferencvárosem Cisse sprawiał wrażenie nieco zarozumiałego. Wydaje nam się to dziwne, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę to, co mówią o nim wszyscy – dosłownie wszyscy – którzy go znają. W europejskich pucharach był to po prostu wieczór poniżej oczekiwań dla każdego, również dla Modricia i Rabiota. Tak, bo to kolejna cecha, która w nim błyszczy: naturalność zarówno na boisku, jak i poza nim. Właśnie taki obraz zawodnika widzimy.

"Przyjechaliśmy z odpowiednim nastawieniem i wywieźliśmy trzy punkty" – powiedział po meczu w Genui. "Staram się wykorzystywać szanse, które daje mi trener. Niezależnie od tego, czy strzelę gola, czy nie, najważniejsze jest zwycięstwo. Jeśli przy okazji uda mi się zdobyć bramkę, jestem jeszcze bardziej zadowolony. Reprezentacja Włoch? Jestem spokojny. Chcę pokazać swoje umiejętności i udowodnić, że mogę być częścią tej drużyny".

Tymczasem statystyki Alphy mówią same za siebie. Szczególnie dwie z nich zasługują na uwagę.

Pierwsza: dzięki piątemu golowi w dziewiątym występie ligowym, zdobytemu w wieku 20 lat i 17 dni, został drugim najmłodszym zawodnikiem Milanu, który osiągnął taki wynik w pierwszych dziesięciu występach w erze przyznawania trzech punktów za zwycięstwo. Młodszy był jedynie Pato, który dokonał tego w wieku 18 lat i 181 dni.

Druga: jest jednym z zaledwie trzech piłkarzy urodzonych w 2006 roku lub później, występujących w pięciu największych ligach europejskich w sezonie 2026/2027, którzy zdobyli co najmniej osiem bramek we wszystkich rozgrywkach. Pozostali dwaj to Yamal (13 goli) i Brunner (8).

Jest jeszcze jedna statystyka, która robi wrażenie: Szewczenko również zdobył osiem bramek w swoich pierwszych trzynastu meczach sezonu w barwach Milanu (choć osiągnął ten wynik w mniejszej liczbie spotkań). Tak, Alpha może naprawdę spokojnie i bez żadnych obaw przenieść się na jakiś czas do reprezentacji Włoch.