Igli Tare w czwartek wieczorem z trybun San Siro oglądał zwycięstwo reprezentacji Włoch Roberto Manciniego nad Francją Zinedine'a Zidane'a. Dziś natomiast był gościem 24. odcinka podcastu Sky Calcio Unplugged, prowadzonego przez dziennikarza Gianlucę Di Marzio. Były dyrektor sportowy otwarcie opowiedział o najważniejszych etapach swojej kariery – od niezapomnianych lat spędzonych w Lazio po krótką i skomplikowaną przygodę na czele pionu sportowego Milanu (rozpoczęła się ona w maju 2025 roku, a zakończyła po zaledwie jednym sezonie z powodu niezakwalifikowania się drużyny do Ligi Mistrzów).

Brak awansu do Ligi Mistrzów
"Dziś mówię o tym po raz pierwszy. Rana po braku awansu do Ligi Mistrzów wciąż jest ogromna. Kiedy przychodziłem do Milanu, podjąłem pewne ryzyko, również ze względu na rodzaj podpisanego kontraktu (trzyletniego). Naszym celem nie mogła być wyłącznie Liga Mistrzów, bo gdybym tak myślał, oznaczałoby to, że nie rozumiem, do jakiego klubu trafiłem. Musiałem zrealizować pewien długofalowy projekt. Najbardziej boli mnie to, że nie udało mi się przekonać osób zarządzających klubem, że ludziom trzeba dać czas. Teraz właśnie to robią. Dziś mówią, że potrzeba kilku okien transferowych, aby zbudować konkurencyjną drużynę. Od samego początku czułem odpowiedzialność za poukładanie wszystkich elementów, szczególnie po porażce w finale Pucharu Włoch w poprzednim sezonie, która pozostawiła głębokie rany. Podczas ostatniego letniego okna transferowego sprzedaliśmy wielu zawodników i sprowadziliśmy dziesięciu nowych. Chcieliśmy stworzyć zjednoczoną, ambitną i głodną sukcesów grupę. Aż do marca i kwietnia, mimo różnych trudności, zajmowaliśmy pierwsze lub drugie miejsce w tabeli. Później nastąpiło załamanie mentalne, spowodowane również innymi czynnikami, także spoza drużyny, o których nie chcę opowiadać. Zarówno ja, jak i Max powinniśmy jednak zwracać większą uwagę na pewne sytuacje i być bliżej zespołu, aby doprowadzić go do wyznaczonego celu".

Decyzja władz Milanu
"Poprosiłbym o wspólne spotkanie przy jednym stole, podczas którego wszyscy moglibyśmy przeanalizować sytuację. Nawet po takim spotkaniu mogliby nas zwolnić. Szanuję jednak podjętą decyzję i ją akceptuję, mimo ogromnego rozczarowania. Nie zamierzam niczego kwestionować, ponieważ są osoby stojące wyżej, które decydują o losach klubu. Wiem, że wszystko mogło potoczyć się lepiej, ale zawsze pozostanę kibicem Milanu".

Porażka w ostatniej kolejce sezonu z Cagliari
"To był najgorszy mecz w moim życiu. Myślę, że nigdy nie zapomnę rozczarowania, jakie tamtego wieczoru zobaczyłem i poczułem wśród kibiców".

Negocjacje z Luką Modriciem
"Nie musiałem przekonywać go do gry w Serie A. Można powiedzieć, że to raczej on przekonał mnie. Od pierwszej chwili pokazał mi niesamowitą determinację i pragnienie gry dla Milanu. Zanim pojechałem się z nim spotkać, odbyliśmy rozmowę wideo, ponieważ trudno było mi uwierzyć, że tak bardzo chce trafić do Serie A i właśnie do Milanu. Po pięciu minutach rozmowy zrozumiałem, że to dokładnie człowiek, którego Milan potrzebował. Nie tylko ze względu na umiejętności piłkarskie, ale również osobowość i rolę, jaką mógł odegrać w całym środowisku. Nigdy nie odmówił żadnej prośbie kibiców. Takie zachowania pokazują, że pokora jest kluczem otwierającym wszystkie drzwi. To dla mnie zaszczyt, że mogłem sprowadzić go do Mediolanu. Moim zdaniem, jeśli tylko będzie chciał, może grać jeszcze przez dwa sezony. Nigdy nie chciał opuszczać treningów. Wielokrotnie to my próbowaliśmy go powstrzymywać. Każdego dnia przypomina ci, co oznacza bycie prawdziwym mistrzem".

Dlaczego nie udało się z Niclasem Füllkrugiem?
"Od samego początku jego transferowi towarzyszył spory sceptycyzm. Złamanie palca, którego doznał niemal natychmiast po przyjściu, z pewnością nie pomogło. Wręcz przeciwnie. Przez dwa miesiące przyjmował zastrzyki w okolicę kości tylko po to, żeby móc trenować. A co dopiero mówić o rozgrywaniu meczów. Do dziś uważam go za bardzo wartościowego zawodnika. Dlatego nie dziwi mnie to, co obecnie pokazuje. Jest naprawdę dobrym piłkarzem, ale niestety nie zawsze wszystko układa się po naszej myśli".

Transfer Rabiota i negocjacje z Akanjim
"W czerwcu próbowaliśmy sprowadzić Rabiota, ale nam się nie udało. Staraliśmy się również pozyskać Akanjiego. Początkowo obaj odrzucili nasze propozycje, ponieważ chcieli występować w Lidze Mistrzów. Później ponownie spróbowaliśmy z Rabiotem i tym razem zakończyło się to sukcesem. Porażka z Cremonese niczego nie zmieniła. W tamtym momencie do sfinalizowania transferu brakowało już tylko kilku szczegółów. Innym zawodnikiem, którego chcieliśmy sprowadzić, był Joe Gomez z Liverpoolu. Ten transfer upadł jednak dlatego, że Marc Guéhi ostatecznie nie przeniósł się do Liverpoolu. W końcu pozyskaliśmy Odogu, który jest raczej zawodnikiem z myślą o przyszłości".

Prawda o Granicie Xhaka
"Od samego początku miałem wrażenie, że tej drużynie brakuje liderów. Właśnie dlatego sprowadziliśmy Modricia. Chcieliśmy również Granita Xhakę. To byli zawodnicy, których wskazaliśmy, aby zapewnić zespołowi odpowiednie punkty odniesienia. Luka ma swój własny sposób przewodzenia drużynie. Jest bardziej cichym liderem, ale naprawdę znakomitym. Poznałem również Mike'a Maignana. To właśnie on i Gabbia sprawili, że zrozumiałem, iż byliby gotowi umrzeć za Milan. Od Pulisicia oczekiwałem natomiast więcej pod względem przywództwa. Oczywiście nadal jest to piłkarz najwyższej klasy, dysponujący niesamowitymi umiejętnościami. Drużyna doświadczyła też sytuacji, które rzadko się zdarzają. Gimenez nie strzelił gola przez cały rok, a w pewnym momencie również Leão i Pulisic mieli ogromne problemy ze zdobywaniem bramek".

Wybór Massimiliano Allegriego
"Poproszono mnie o sprowadzenie włoskiego trenera, a nie zagranicznego. Wybrałem Allegriego, ponieważ wnosił ogromne doświadczenie i wydawał mi się właściwym człowiekiem do wykonania pierwszego kroku, czyli awansu do Ligi Mistrzów. To był nasz najważniejszy cel na tamten moment. On również jest rozczarowany tym, jak wszystko się zakończyło. Gdybym pozostał dyrektorem sportowym, prawdopodobnie Allegri nadal prowadziłby Milan, nawet pomimo braku awansu do Ligi Mistrzów. Łączy go z Milanem naprawdę wyjątkowa więź".

Relacje z Rafaelem Leão
"To wspaniały chłopak, naprawdę bardzo go polubiłem. Jednocześnie był jednym z tych zawodników, od których wszyscy, łącznie ze mną, oczekiwali znacznie więcej. Wielokrotnie odnosiłem wrażenie, że piłka nożna przestała być dla niego najważniejsza. Że bardziej skupiał się na sprawach pozaboiskowych, takich jak moda czy muzyka. I właśnie w tym tkwi sedno całej sprawy. Mimo wszystko zawsze czuł silną więź z klubem i cierpiał z powodu tego, że nie potrafił prezentować odpowiedniego poziomu. Problemy zdrowotne również mu nie pomagały. To zawodnik, z którym przeprowadziłem najwięcej indywidualnych rozmów. Zeszłego lata nie otrzymaliśmy za niego żadnej oferty".

Relacje ze Zlatanem Ibrahimoviciem
"Mamy bardzo podobne charaktery. Zlatan jest niezwykle bezpośredni. Niektórzy mogą mieć z tym problem, ale ja nie. Nigdy nie okazaliśmy sobie braku szacunku. Wielokrotnie próbowałem bardziej angażować go w życie drużyny, zapraszając go do szatni po niektórych spotkaniach. Jest bardzo mocno związany z Milanem. Rozpoczął zupełnie nowy etap kariery. Jeśli naprawdę chce podążać tą drogą, musi zmienić pewne rzeczy. Ma jednak odpowiednie umiejętności. Żeby zostać działaczem piłkarskim, trzeba zacząć od zera i wiele rzeczy przełknąć, przynajmniej na początku. Wciąż nie zrozumiałem, czy Zlatan rzeczywiście chce zostać działaczem, czy może robić coś innego. W końcu jest ważną postacią również poza światem futbolu".

Gerry Cardinale i jego obecna rola w Milanie
"Mogę powiedzieć, że kiedy zakończyliśmy negocjacje dotyczące transferu Jashariego, bardzo ucieszył mnie telefon od Cardinale. Wyjaśniłem mu wszystkie szczegóły tej operacji, a on zapewnił mnie, że pozostaje do mojej dyspozycji i mogę zwrócić się do niego w każdej sprawie. Ostatecznie jednak nigdy nie miałem okazji z nim porozmawiać. Częściowo była to świadoma decyzja, ponieważ nade mną znajdowały się osoby, których nie chciałem pomijać w hierarchii. Taka bezpośrednia wymiana poglądów byłaby korzystna dla wszystkich. Myślę, że obecna sytuacja jest dla niego nowym doświadczeniem. Zrobił coś ważnego – osobiście zaangażował się w sprawy klubu i wziął na siebie odpowiedzialność. Wolałbym mieć go bliżej siebie, ponieważ jego obecność byłaby bardzo pomocna. Ale lepiej późno niż wcale. Oczywiście dla dobra Milanu".

Projekt, który chciał zrealizować w Milanie
"Chciałem sprowadzić Gilę i Ramosa. Za wszelką cenę chciałem również pozyskać Doumbię, który ostatecznie trafił do Sportingu. Po zakończeniu zimowego okna transferowego rozpoczęliśmy pięć negocjacji, aby jak najszybciej zabezpieczyć transfery pięciu zawodników na lato. Byli to: Gila, Ramos, Doumbia, Valdepeñas i Goretzka. Ten ostatni był przede wszystkim kandydatem wskazanym przez Furlaniego".